جست‌وجو در اشعار

واژهٔ قافیهقافیه: ـنکرددیوان اشعار

خوش وقت قطره ای که زدریا سفر نکرد

آواره خویش را به هوای گهر نکرد

واژهٔ قافیهقافیه: ـرددیوان اشعار

حمل رعنایی مکن بر گریه صاحب سماع

اهل دل داند که تا زخمی نخورد آهی نکرد

واژهٔ قافیهقافیه: ـرددیوان شمس

خیاط روزگار به بالای هیچ مرد

پیراهنی ندوخت که آن را قبا نکرد

واژهٔ قافیهردیف: بیایمقافیه: ـرددیوان اشعار

برو که با دل پر درد و روی زرد بیایم

اگر چو باد روی تند همچو گرد بیایم

هم‌قافیهقافیه: ـکردغزلیات

داغ بودم‌که چه خواهم به غمت انشا کرد

نقطهٔ اشک‌، روان‌گشت و خطی پیداکرد

هم‌قافیهقافیه: ـکردغزلیات

دل‌گداخته بر شش جهت بغل واکرد

جهان به شیشه‌گرفت این پری چه انشاکرد

هم‌قافیهقافیه: ـکردغزلیات

امروز بعد عمری دلدار یاد ما کرد

شرم تغافل آخر حق وفا ادا کرد

هم‌قافیهقافیه: ـکردغزلیات

خودسر به مرک گردن دعوی فرود کرد

چون سر نماند شمع قبول سجود کرد

هم‌قافیهقافیه: ـکردغزلیات

پیش ارباب حسب ترک نسب باید کرد

پردهٔ دیده و دل فرش ادب باید کرد

هم‌قافیهقافیه: ـکردغزلیات

دل سحرگاهی به‌گلشن یاد آن رخسار کرد

اشک آن شبنم برگ ‌گل را رخت آتشکار کرد

هم‌قافیهقافیه: ـکردغزلیات

عشق مطرب‌زاده‌ای بر ساز و تقوا زور کرد

دانهٔ تسبیح را زاهد خر طنبور کرد

هم‌قافیهقافیه: ـرداشعار منتسب

صراحی دگر بارم از دست برد

به من باز بنمود می دستبرد