جست‌وجو در اشعار

واژهٔ قافیهقافیه: ـرمدیوان اشعار

تیغی که ذوالفقار من آمد به پیش خصم

آن تیغ گوهری است زبان سخن‌ورم

واژهٔ قافیهردیف: استقافیه: ـمدیوان اشعار

همین نجابت ذاتی است آنچه محترم است

بزرگیی که بود عارضی کم از ورم است

واژهٔ قافیهردیف: چون کنمقافیه: ـمدیوان اشعار

رفت وجودم به عدم چون کنم

هیچ شدم هیچ نیم چون کنم

واژهٔ قافیهردیف: کندقافیه: ـمقطعه‌ها

فرمانروای شرق که عمرش دراز باد

می‌خواست زحمت من درویش کم کند

واژهٔ قافیهردیف: داریم ماقافیه: ـمغزلیات

صورتِ وهمِ به هستی متهم، داریم ما

چون حباب آیینه بر طاق عدم داریم ما

واژهٔ قافیهردیف: کندقافیه: ـمغزلیات

تقلید از چه علم به لافم علم‌کند

طوطی نی‌ام‌که آینه بر من ستم‌کند

واژهٔ قافیهردیف: برخیزقافیه: ـمغزلیات

غبار ره شو و سرکوب صد حشم برخیز

شه قلمرو فقری به این علم برخیز

واژهٔ قافیهردیف: استقافیه: ـمدیوان اشعار

ای فتی فتوی غدرت ندهم

کافت غدر هلاک امم است

هم‌قافیهقافیه: ـورمدیوان شمس

از بسکه به نزدیک توام من دورم

وز غایت آمیزش تو مهجورم

هم‌قافیهقافیه: ـورمدیوان شمس

چون می‌دانی که از نکوئی دورم

گر بگریزم ز نیکوان معذورم

هم‌قافیهقافیه: ـورمدیوان شمس

بشکسته سر خلقی سر بسته که رنجورم

برده ز فلک خرقه آورده که من عورم

هم‌قافیهقافیه: ـورمدیوان شمس

روزی که گذر کنی به گورم

یاد آور از این نفیر و شورم