جست‌وجو در اشعار

واژهٔ قافیهقافیه: ـکوهساردیوان اشعار

تنگ خلقی لازم سنگین دلی افتاده است

این پلنگ خشمگین دارد وطن در کوهسار

واژهٔ قافیهقافیه: ـاردیوان شمس

من نه تنها می‌سرایم شمس دین و شمس دین

می‌سراید عندلیب از باغ و کبک از کوهسار

واژهٔ قافیهقافیه: ـاردیوان شمس

این جا سرک فکنده و رویک ترش ولیک

آن جا چو اژدهای سیه فام کوهسار

واژهٔ قافیهقافیه: ـاردیوان اشعار

آشوبی از مهابت او در جهان فتاد

کز لرزه ریخت داغ پلنگان کوهسار

واژهٔ قافیهردیف: آمدقافیه: ـاردیوان اشعار

چه دولت بود یارب اصفهان را در کنار آمد

که از خاور زمین صاحبقران کامکار آمد

واژهٔ قافیهردیف: اشرف استقافیه: ـاردیوان اشعار

کیمیای خوشدلی خاک دیار اشرف است

صیقل دلها هوای بی غبار اشرف است

واژهٔ قافیهردیف: راقافیه: ـاردیوان اشعار

روی تو سوخته است دل لاله زار را

در غنچه کرده است حصاری بهار را

واژهٔ قافیهردیف: راقافیه: ـاردیوان اشعار

دیوانه کرد سبزه خطت بهار را

در خاک و خون کشید رخت لاله زار را

واژهٔ قافیهردیف: ماقافیه: ـاردیوان اشعار

منگر به چشم کم به دل داغدار ما

فانوس شمع طور بود لاله زار ما

واژهٔ قافیهردیف: ماقافیه: ـاردیوان اشعار

آمیخته است مستی ما با خمار ما

یکدست چون حناست خزان و بهار ما

واژهٔ قافیهردیف: در گردستقافیه: ـاردیوان اشعار

نشاط عالم بی اعتبار درگردست

چو برق، خوشدلی روزگار در گردست

واژهٔ قافیهردیف: نزدیک استقافیه: ـاردیوان اشعار

ز خود برآ که سر کوی یار نزدیک است

قرارگاه دل بیقرار نزدیک است