جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۱۸٬۰۰۳ نتیجه برای «دم» · صفحهٔ ۱٬۰۹۵ از ۱٬۵۰۱
- غزل شمارهٔ ۳۳۲ سعدی شیرازیچه گنه کردم و دیدی، که تعلق ببریدی؟بنده بی‌جرم و خطایی، نه صواب است، مرانش
- غزل شمارهٔ ۳۴۵ سعدی شیرازیملامتگوی عاشق را، چه گوید مردم دانا؟که حال غرقه در دریا، نداند خفته بر ساحل
- غزل شمارهٔ ۳۷۱ سعدی شیرازیمن از آن روز که در بند توام آزادمپادشاهم که به دست تو اسیر افتادم
- غزل شمارهٔ ۳۹۲ سعدی شیرازیای روزگار عافیت! شکرت نکردم لاجرمدستی که در آغوش بود، اکنون به دندان می‌برم
- غزل شمارهٔ ۴۰۲ سعدی شیرازیخویشتن بر تو نبندم که من از خود نپسندمکه تو هرگز گل من باشی و من خار تو باشم
- غزل شمارهٔ ۴۱۴ سعدی شیرازیبه دریایی درافتادم که پایانش نمی‌بینمکسی را پنجه افکندم که درمانش نمی‌دانم
- غزل شمارهٔ ۴۳۵ سعدی شیرازیگفتی که «چون من در زمی، دیگر نباشد آدمی»ای جان لطف و مردمی! ما نیز هم بد نیستیم
- غزل شمارهٔ ۴۴۴ سعدی شیرازیپاره گرداند زلیخای صباصبحدم بر یوسف گل پیرهن
- غزل شمارهٔ ۴۸۶ سعدی شیرازیاول نظر که چاه زنخدان بدیدمشگویی در اوفتاد دل از دست من به چاه
- غزل شمارهٔ ۵۰۱ سعدی شیرازیگمان از تشنگی بردم، که دریا تا کمر باشدچو پایانم برفت اکنون، بدانستم که دریایی
- غزل شمارهٔ ۵۰۳ سعدی شیرازیتو پری‌زاده ندانم ز کجا می‌آییکآدمیزاده نباشد به چنین زیبایی
- غزل شمارهٔ ۵۰۹ سعدی شیرازیدوستان عیب کنندم که «چرا دل به تو دادم؟»باید اول به تو گفتن که «چنین خوب چرایی؟»