جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۱۹٬۶۵۱ نتیجه برای «دو» · صفحهٔ ۱٬۱۰۲ از ۱٬۶۳۸
- غزل شمارهٔ ۵۰۶۵ صائبهرکس نداشت زنده شبی رابرای دوستدرزندگی نبرد چراغی به خاک خویش
- غزل شمارهٔ ۵۰۶۷ صائبغافل که من می‌کندش ز انتقام حقهرکس که می‌کشد ز عدو انتقام خویش
- غزل شمارهٔ ۵۰۷۱ صائبغفلت نگر که با دم جان بخش چون مسیحدریوزه می کنم ز طبیبان دوای خویش
- غزل شمارهٔ ۵۰۷۳ صائبساکن زآرمیدگی من بود زمینگردون ز جا رود چو درآیم زجای خویش
- غزل شمارهٔ ۵۰۷۴ صائبصائب مقیم گلشن فردوس گشته امتا محو کرده ام به رضایش رضای خویش
- غزل شمارهٔ ۵۰۷۶ صائباز مهلت زمانهٔ دون در کشاکشمترسم مرا سپهر برآرد به خوی خویش
- غزل شمارهٔ ۵۰۸۴ صائباز گرد لبش چون خط مشکین نشود دورحرفی که ندانسته برآید ز دهانش
- غزل شمارهٔ ۵۰۸۹ صائبمیندیش از چین ابروی گردونکه نرم است بسیار پشت کمانش
- غزل شمارهٔ ۵۰۹۱ صائبدل تنگ با جلوه اش چون برآید؟گه گردون غباری است از جلوه گاهش
- غزل شمارهٔ ۵۰۹۲ صائبز اندیشه آن تن نازپرورچو فانوس دور استد از تن قبایش
- غزل شمارهٔ ۵۰۹۳ صائبازان رخسار چون گل چشم بد دورکه از شبنم بود عبن الکمالش
- غزل شمارهٔ ۵۱۰۰ صائبحلقه گردون به خاک راه فتاده استتا برباید به قد همچو سنانش