جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۱۱٬۹۴۲ نتیجه برای «گل» · صفحهٔ ۱۹۴ از ۹۹۶
- غزل شمارهٔ ۴۴۶ صائبخمار باده شب می کند گل در سحرگاهانقیامت می کند تعبیر خواب زندگانی را
- غزل شمارهٔ ۴۴۹ صائبزمین ساده لوحان زود رنگ همنشین گیردکه دارد گل ز شبنم یاد رسم بی وفایی را
- غزل شمارهٔ ۴۵۷ صائبگل خود می شمارد خنده صبح قیامت راچراغی کز دل بیدار دارد دودمان ما
- غزل شمارهٔ ۴۶۵ صائببنای کعبه و بیت الصنم کردند بیکارانگل و خشتی که بر جا مانده بود از کعبه دل‌ها
- غزل شمارهٔ ۴۷۵ صائببوریا موج شکر می زند از شیرینیگل به سامان لب لعل تو خندید کجا؟
- غزل شمارهٔ ۴۹۲ صائببوی گل می برد از کار تماشایی راحاجتی نیست به خار سر دیوار ترا
- غزل شمارهٔ ۴۹۶ صائبباغبان در نگشوده است گلستان ترابو نکرده است صبا سیب زنخدان ترا
- غزل شمارهٔ ۴۹۸ صائببر جبین همچو گهر گرد یتیمی دارددید تا شبنم گل، چهره زیبای ترا
- غزل شمارهٔ ۵۰۴ صائبزردرویی، گل روی سبد هشیاری استمی گلرنگ بکش، لاله ستان کن خود را
- غزل شمارهٔ ۵۰۹ صائبگل خورشید ز هر ذره به دامن چیندهر که آرد به نظر حسن جهانگیرش را
- غزل شمارهٔ ۵۱۰ صائبعشق داغی است که مرهم نکند پنهانشچند بر چهره خورشید بمالی گل را؟
- غزل شمارهٔ ۵۱۱ صائبآب جان را چو گهر در گره تن مگذارچون گل و لاله به خورشید رسان شبنم را