جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۳۳۰ نتیجه برای «اند» با فیلتر وحشی بافقی · صفحهٔ ۲۲ از ۲۸
- آمدن ناظر و منظور به لشگرگاه اقبال و آگاهی شاه جهان‌پناه از صورت احوال و استقبال ایشان کردن و شرایط اعزاز بجای آوردن وحشی بافقیدعای شاه ناظر بر زبان راندبه او شاه جهاندان آفرین خواند
- بخش ۲۶ - در گفتگوی شیرین با فرهاد و تعریف کوه بیستون و مأمور نمودن فرهاد به کندن کوه بیستون وحشی بافقینشیب او به گردون رهنما بودفرازش را خدا داند کجا بود
- بخش ۴۰ - نازل شدن شیرین به دلجویی فرهاد مسکین در دامنهٔ کوه بیستون وحشی بافقیچو نازل شد به فرش سبزه چون گلبه گل افشاند زلف همچو سنبل
- دایرهٔ پرگار سخن را از پرگار خانهٔ دو زبان ساختن و در میدانگاه خاتمهٔ بیان علم فراغت افراختن و خاتمه سخن را به مناجات مثنی کردن و نامهٔ کن و خامهٔ قدرت تمام نمودن رسالهٔ رسالت به نعمت مهر محمدی ختم نمودن وحشی بافقینگو آسان طلسمش را گشادمکه پر جانی در این اندیشه دادم
- پایهٔ سریر معانی بر عرش نهادن و گام فکر در عرصهٔ سپهر گشادن در مدح شهسواری که فضای هستی گویی از اقلیم اوست وحشی بافقیشه انجم سپاه آسمان تختجهانگیر و جهاندار و جوانبخت
- بخش ۳۳ - در حکایت گفتگوی آن بی‌خبر از مقامات عشق با مجنون و جواب دادن مجنون وحشی بافقیکه من خوش دارم از تنها نشینیکه تنها باشم اندر نازنینی
- قصیدهٔ شمارهٔ ۳ - در ستایش حضرت علی «ع» وحشی بافقیکه تا معاند او باشد و مخالف اوبه دیگری نرسد نوبت عذاب و عقاب
- قصیدهٔ شمارهٔ ۸ - در ستایش امام دوازدهم «ع» وحشی بافقیبدوز دیده ز مکرش که ریزهٔ سوزنپی هلاک تو اندر میان نان دارد
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۵ - در ستایش غیاث الدین محمد میرمیران وحشی بافقیاندر رکاب حشمت و میدان شوکتشجمشید یک پیاده و خورشید یک سوار
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۴ - در ستایش حضرت علی«ع» وحشی بافقیگویی از کشته شده پشته سراسر در و دشتاز دم تیغ جهاندار به هنگام جدل
- قصیدهٔ شمارهٔ ۳۲ - در ستایش علی«ع» وحشی بافقیبهر دلگرمی طلسمی ماند بر آتش مگرغمزهٔ افسونگرت چون غمزهٔ سحر آفرین
- قصیدهٔ شمارهٔ ۳۵ - قصیده وحشی بافقیبه یک قرار بماند لطافت گلشنبه یک طریق بماند طراوات بستان