جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۶٬۹۵۴ نتیجه برای «آتش» · صفحهٔ ۲۵۸ از ۵۸۰
- غزل شمارهٔ ۲۷۶۴ جلال الدین محمد مولویاز آتش‌هات در فروغندفارغ از صدق وز دروغند
- غزل شمارهٔ ۲۸۱۶ جلال الدین محمد مولویچو همه خانه دل را بگرفت آتش بالابود اظهار زبانه به از اظهار زبانی
- غزل شمارهٔ ۲۸۳۵ جلال الدین محمد مولویبزن آتشی که داری به جهان بی‌قراریبشکاف ز آتش خود دل قبه دخانی
- غزل شمارهٔ ۲۸۴۷ جلال الدین محمد مولویوگر از درونه مستی و به قاصدی ترش روبدر اندر آب و آتش که دگر خطر نداری
- غزل شمارهٔ ۲۸۵۷ جلال الدین محمد مولویچو بدان تو راه یابی چو هزار مه بتابیتو چه آتش و چه آبی تو چنین شکر چرایی
- غزل شمارهٔ ۲۸۶۸ جلال الدین محمد مولویآتشی از رخ خود در بت و بتخانه زدیو اندر آتش بنشستی و چو زر می‌خندی
- غزل شمارهٔ ۲۸۸۴ جلال الدین محمد مولویروی چون آتش از آن داد که دل‌ها سوزیشکن زلف بدان داد که دل‌ها شکنی
- غزل شمارهٔ ۲۸۹۰ جلال الدین محمد مولویهین خمش کن که ز دم آتش دل شعله زندشعله دم می‌زند این دم تو چه می‌فرمایی
- غزل شمارهٔ ۲۹۴۰ جلال الدین محمد مولویآن کو در آتش افتد راهش دهی به آبیو آن کو در آب آید در نار می‌کشانی
- غزل شمارهٔ ۲۹۵۶ جلال الدین محمد مولویآن چهره‌ی چو آتش در زیر زلف دلکشگردن ببسته جان خوش در حلقه‌های دامی
- غزل شمارهٔ ۲۹۸۳ جلال الدین محمد مولویای زهره‌ای که آتش در آسمان زدیمریخ را بگو که چه خنجر گرفته‌ای
- غزل شمارهٔ ۲۹۸۹ جلال الدین محمد مولویگر حسن حسن او است کجا عافیت کجابا غمزه‌های آتش او کو سلامتی