جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۸٬۸۵۵ نتیجه برای «گه» · صفحهٔ ۳۱ از ۷۳۸
- غزل شمارهٔ ۲۷۰۰ جلال الدین محمد مولویگهی درد که داند گه بدوزدگهی شاهی کند گاهی رسولی
- غزل شمارهٔ ۲۷۶۵ جلال الدین محمد مولویگه کوته و گه دراز گشتیمبا سایه صورت همایی
- غزل شمارهٔ ۲۷۷۷ جلال الدین محمد مولویگه لباس قهر درپوشی و راه دل زنیگه بگردانی لباس آیی قلاووزی کنی
- غزل شمارهٔ ۲۷۹۴ جلال الدین محمد مولویگه مثال و رمز گویی گه صریح و آشکارتخم را اندر زمین ریگ ما چون کاشتی
- غزل شمارهٔ ۲۸۵۶ جلال الدین محمد مولویبه گه وصال آن مه چه بود خدای داندکه گه فراق باری طرب است و جان فزایی
- غزل شمارهٔ ۲۸۷۳ جلال الدین محمد مولویرو رو ای جان سبک خیز غریب سفریسوی دریای معانی که گرامی گهری
- غزل شمارهٔ ۲۸۸۸ جلال الدین محمد مولویگه سحر حمله برد بر همه چون خورشیدیگه به شب گشت کند بر دل و جان چون عسسی
- غزل شمارهٔ ۲۸۸۹ جلال الدین محمد مولویماه پیمانه عمر است گهی پر گه نیمتو به پیمانه نگنجی تو نه عمر زمنی
- غزل شمارهٔ ۲۹۴۸ جلال الدین محمد مولویچون مو شده‌ست آن مه در خنده است و قهقهچت کم شود که گه گه از خوی ماه رندی
- غزل شمارهٔ ۲۹۶۹ جلال الدین محمد مولویای خواجه صدر عالی تا تو در این حوالیگه بسته سؤالی گه خسته جوابی
- غزل شمارهٔ ۲۹۹۶ جلال الدین محمد مولویگر آفتاب عشق نبودیم چون زحلگه در صعود انده و گه در نزولمی
- غزل شمارهٔ ۳۰۳۶ جلال الدین محمد مولویگاه چو اشتر در وحل آییگه چو شکاری در عجل آیی