جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۸٬۸۵۵ نتیجه برای «گه» · صفحهٔ ۳۱۳ از ۷۳۸
- غزل شمارهٔ ۵۰۶۱ صائبانصاف نیست گرد یتیمی شود غریبورنه شکستمی گهر آبدار خویش
- غزل شمارهٔ ۵۰۶۳ صائبزان پیشتر که سنگ کمی برسرش نهندبرسنگ می زنم گهر شاهوارخویش
- غزل شمارهٔ ۵۰۷۳ صائبخلوتگهم ز بکر معانی است پرزحورآماده است جنت من درسرای خویش
- غزل شمارهٔ ۵۰۷۶ صائبدر حفظ آبرو ز گهر باش سخت‌ترکاین آب رفته باز نیاید به جوی خویش
- غزل شمارهٔ ۵۰۷۷ صائببی درد و غم عشق، گرامی نشوددلاز گرد یتیمی پی تعمیر گهر باش
- غزل شمارهٔ ۵۰۷۸ صائبدر حقه سربسته گذارند گهر راخاموش نشین، محرم اسرار نهان باش
- غزل شمارهٔ ۵۰۷۹ صائبچون آتش سوزان مشو ازباد سبکسرچون آب ز روشن گهری خاک نشین باش
- غزل شمارهٔ ۵۰۸۴ صائبدر جلوه گهش زخم نمایان بود آغوشترکی که به شمشیر زند حرف،میانش
- غزل شمارهٔ ۵۰۹۹ صائبدست ز خوان سپهر سفله نگه دارکز لب گورست خشکتر لب نانش
- غزل شمارهٔ ۵۱۱۰ صائبکه می خورد به می ناب، زهد خشک مرا؟که با محیط گهر می کند سراب عوض ؟
- غزل شمارهٔ ۵۱۳۱ صائبمرا که بحر گهر ازکنار می گذردچرا کنم چو صدف آب چشم نیسان جمع
- غزل شمارهٔ ۵۱۳۵ صائبخوشم به یک نگه دور از سیه چشمانبه بوی مشک ز ناف غزاله ام قانع