جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۱۹٬۶۵۱ نتیجه برای «دو» · صفحهٔ ۳۳۰ از ۱٬۶۳۸
- غزل شمارهٔ ۱۷۱۳ جلال الدین محمد مولوینی نی که این دو باغ اگر چه خوش است و خوبزین هر دو بگذریم و بدان باغبان رویم
- غزل شمارهٔ ۱۷۲۹ جلال الدین محمد مولویبگیر ملک دو عالم که مالک الملکیمبیا به بزم که شمشیر در میان کردیم
- غزل شمارهٔ ۱۷۳۲ جلال الدین محمد مولویبه حق آنک گزیدی دو لب که جام بگیربنوش جام رها کن حدیث پخته و خام
- غزل شمارهٔ ۱۷۴۳ جلال الدین محمد مولویدل چو شبنم ما را به بحر بازرسانکه دم به دم ز غریبی دو صد زیان داریم
- غزل شمارهٔ ۱۷۴۶ جلال الدین محمد مولویجز از اسیری و میری مقام دیگر هستچو من فنا شوم از هر دو کس نفیرانم
- غزل شمارهٔ ۱۷۵۸ جلال الدین محمد مولوییا تو با درد من بیامیزییا من از تو دوا بیاموزم
- غزل شمارهٔ ۱۷۸۷ جلال الدین محمد مولویهر سو دو صد ببریده سر در بحر خون زان کر و فررقصان و خندان چون شکر ز انا الیه راجعون
- غزل شمارهٔ ۱۸۲۱ جلال الدین محمد مولویای پدر نشاط نو بر رگ جان ما بروجام فلک نمای شو وز دو جهان کرانه کن
- غزل شمارهٔ ۱۸۲۳ جلال الدین محمد مولویسیر نمی‌شوم ز تو نیست جز این گناه منسیر مشو ز رحمتم ای دو جهان پناه من
- غزل شمارهٔ ۱۸۲۴ جلال الدین محمد مولویعود دمد ز دود من کور شود حسود منزفت شود وجود من تنگ شود قبای من
- غزل شمارهٔ ۱۸۲۶ جلال الدین محمد مولویهر کِی پری طلب کند، چهرهٔ خود بدو نماهر کِی ز مُشک دم زند، زلف گشا که «هم‌چنین»
- غزل شمارهٔ ۱۸۲۸ جلال الدین محمد مولویباز سپیدی و برو میر شکار را بگوهر دو مرا توی بلی میر من و شکار من