جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۵٬۷۱۶ نتیجه برای «سخن» · صفحهٔ ۳۴ از ۴۷۷
- بخش ۳۶ ابوالقاسم فردوسیچو دستان شنید این سخن خیره شدهمی چشمش از روی او تیره شد
- بخش ۴۱ - حکایت خیام نیشابوری… دالله طاهر یکی را از بزرگان سپاه خویش باز داشته بود، هر چند در باب او سخن گفتندی از وی خشنود نگشت، پس چون حال بدان جا رسید، و هرکس از کار او ناامید گشتند این بزرگ را کنیزکی بود فصیحه، قصه‌ای نوشت و آن روز که عبدالله طاهر …
- غزل شمارهٔ ۱۴۰ صائببلبلِ خوش نغمه‌ام، با گل سخن باشد مراسرمهٔ خاموشی از زاغ و زغن باشد مرا
- غزل شمارهٔ ۲۷۴ صائبپیش آن آیینه رو راه سخن داریم مابخت سبز طوطی شکرشکن داریم ما
- غزل شمارهٔ ۴۴۰ صائبگر آن شیرین سخن تلقین کند گفتار طوطی راسخن شکر شود در پسته منقار طوطی را
- غزل شمارهٔ ۱۱۹۱ صائبلب چو گردد خالی از عقد سخن، خمیازه ای استچون نباشد گوهر دندان، دهن خمیازه ای است
- غزل شمارهٔ ۱۳۹۳ صائبکام خود را کلک مشکین از سخن آخر گرفتنافه از ناف غزالان ختن آخر گرفت
- غزل شمارهٔ ۱۵۰۵ صائبشور دریای سخن از دل پر جوش من استقفل گنجینه معنی لب خاموش من است
- غزل شمارهٔ ۱۷۲۷ صائبچراغ خلوت جان روشنایی سخن استبهار زنده دلان آشنایی سخن است
- غزل شمارهٔ ۱۸۳۴ صائبره سخن به رخش خط عنبرافشان یافتفغان که طوطی از آیینه باز میدان یافت
- غزل شمارهٔ ۲۰۴۹ صائباز بخت تیره اهل سخن را گزیر نیستروی نگین ساده سیاهی پذیر نیست
- غزل شمارهٔ ۲۳۸۳ صائبمستمع صاحب سخن را بر سر کار آوردغنچه خاموش بلبل را به گفتار آورد