جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۷٬۷۶۱ نتیجه برای «آمد» · صفحهٔ ۵۲۵ از ۶۴۷
- غزل شمارهٔ ۱۹۳۰ صائبگر بر فلک برآمده است ابر نوبهارصائب گدای دیده دریا دل من است
- غزل شمارهٔ ۱۹۵۸ صائبتا آمده است سینه صائب به جوش فکراز جوش، بحر قلزم و عمان نشسته است
- غزل شمارهٔ ۱۹۷۸ صائبتا قامت بلند تو در جلوه آمده استاز رعشه سرو فاختگان را پرانده است
- غزل شمارهٔ ۲۰۵۲ صائبزیر زمین بود، به فلک گر برآمده استدر هر سری که همت گردون اساس نیست
- غزل شمارهٔ ۲۰۸۱ صائبچون اشک شمع تا مژه بر یکدگر زدیمداغ تو از سرآمد و از پای ما گذشت
- غزل شمارهٔ ۲۱۰۹ صائبزان خانه برانداز که از خانه زین خاستچندان ز جهان گرد برآمد که زمین خاست
- غزل شمارهٔ ۲۱۱۲ صائبهر چند درین قافله پامال غباریمهر کس که به راه آمده است از جرس ماست
- غزل شمارهٔ ۲۱۵۵ صائباز موی شکافان جهان است سرآمداین تیغ زبانی که نهان در دهن توست
- غزل شمارهٔ ۲۱۷۱ صائبهر ناله و آهی که ز خود پیش فرستداز خویش برون آمده را خانه خدایی است
- غزل شمارهٔ ۲۱۸۳ صائبدر کار بود سلسله، زندانی تن رااز خویش برون آمده در بند نسب نیست
- غزل شمارهٔ ۲۳۴۶ صائباز زمین خاکساری پوچ بیرون آمدیمتخم ما نشو و نما در خاک نتوانست کرد
- غزل شمارهٔ ۲۴۱۹ صائبتا برآمد بر سپهر شاخ، گلچینش ربودشوخی گل چون شرر آخر به یک پرواز شد