جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۱۱٬۹۴۲ نتیجه برای «گل» · صفحهٔ ۵۶۶ از ۹۹۶
- غزل شمارهٔ ۲۲۷۰ صائبهزار شکر که این غنچه خود به خود وا شدنشد چو گل به هواداری سحر محتاج
- غزل شمارهٔ ۲۲۷۴ صائبصد گل بی خار دارد در قفا هر زخم خاردر طریق کعبه از خار مغیلان سرمپیچ
- غزل شمارهٔ ۲۲۹۲ صائببه نکهتی نکند یاد، عندلیبان رابه خار خشک دهد آن که گل به دامان طرح
- غزل شمارهٔ ۲۳۰۷ صائباگر دو هفته بود چهره گلستان سرخمدام از می لعلی است روی جانان سرخ
- غزل شمارهٔ ۲۳۰۸ صائبزرست مایه خوشحالی و برومندیکه روی گل بود از خرده در گلستان سرخ
- غزل شمارهٔ ۲۴۲۶ صائبچهره خندان او تا در گلستان جلوه کردبلبلان را در نظر گل چهره نگشوده شد
- غزل شمارهٔ ۲۴۷۳ صائبپرده پوشیده رویان حقایق را مدرره چو باد صبح اگر در گلستانت داده اند
- غزل شمارهٔ ۲۶۴۴ صائبهر که چون شبنم درین گلزار چشمی باز کردمی شود از آتش گل آب و از خود می رود
- غزل شمارهٔ ۲۶۶۷ صائبهر سبک‌مغزی که غافل شد ز دل باطل شودکاه چون بی‌دانه گردد خرجِ آب و گِل شود
- غزل شمارهٔ ۲۶۹۳ صائبپاک اگر سازی چو شبنم چشم خود، دامان گلبستر و بالین چشم اشکبارت می شود
- غزل شمارهٔ ۲۷۵۵ صائبمی کند کار می و مطرب سرود بلبلانوقت گل دست از شراب ناب می باید کشید
- غزل شمارهٔ ۲۸۱۲ صائبمگر کرده است بیخود نکهت گل عندلیبان را؟که دست شاخ گل را باد گستاخانه می پیچد