جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۸٬۸۵۵ نتیجه برای «گه» · صفحهٔ ۶۰۹ از ۷۳۸
- بخش ۶ ابوالقاسم فردوسییکی بیشه پیش آمدش پردرختنشستنگه مردم نیک‌بخت
- بخش ۹ ابوالقاسم فردوسیسپاه انجمن شد بدین درسراینگه کن کنون تا چه آیدت رای
- بخش ۱۳ ابوالقاسم فردوسیپشوتن که بد شاه را رهنمایبیامد هم‌انگه به پرده سرای
- شمارهٔ ۳۶ - در توصیف صفی آباد صائباشرف که نکردی به ته پا نگه از نازچون سایه فتاده است به پای صفی آباد
- شمارهٔ ۳۸ - در توصیف جشن بهار و مدح نواب ظفرخان صائبز رنگهای عجب، گرده بهاران استچرا سپند نسوزم به روزگار بسنت؟
- غزل شمارهٔ ۱۴۸۱ صائبنتوان کرد نظر بند پریرویان راورنه شبنم به دو صد چشم نگهبان گل است
- غزل شمارهٔ ۳۶۶۶ صائبپرم ز ناله به نوعی که همچو نی خیزدمرا ز حلقه چشم گهرفشان فریاد
- غزل شمارهٔ ۵۱۵۷ صائبعمر کوتاه از سخن بسیار گفتن می شودکز گهر خالی چو گردد میشود بی جان صدف
- غزل شمارهٔ ۵۷۴۸ صائبکنم ز سنگ بنا، خانه ای به رنگ صدفحمایت گهر آبدار خویش کنم
- غزل شمارهٔ ۶۱۷۶ صائبگل چه صورت دارد از اجزای خود غافل شود؟دام صید آدمیزادست رگها بر زمین
- غزل شمارهٔ ۶۸۴۱ صائبسر خونریز که داری، که ز خلوتگه نازمست و خنجر به کف و لعل قبا می آیی
- غزل شمارهٔ ۶۸۸۰ صائبکدام غبن به این می رسد که فصل بهارکنار خود چو صدف مخزن گهر نکنی؟