جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۱۱٬۹۴۲ نتیجه برای «گل» · صفحهٔ ۶۵۰ از ۹۹۶
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۷۹ ناصرخسرو قبادیانیمرامرغی سیه سار است گل‌خوارگهربار و سخن‌دان در قلم‌دان
- شمارهٔ ۵ - در مدح ملک الوزراء مختار الدین خاقانی شروانیعندلیب عشق کار از سر گرفتکان گلستان بر سر کار آمده است
- شمارهٔ ۵۴ - در ستایش رکن الدین محمد بن عبد الرحمن طغان یزک خاقانی شروانیساغر گلفام خواه کز دهن کوسنغمهٔ گلبام وقت بام برآمد
- شمارهٔ ۶۸ - مطلع دوم خاقانی شروانیاز گلاب ژاله و کافور صبحش در سمومخیش خانه کسری و سرداب خاقان دیده‌اند
- شمارهٔ ۹۶ - در بیماری فرزند و تاثر از درگذشت وی گوید خاقانی شروانیخوی تب گل گل بر جبهت گل گون خطر استآن صف پروین ز آن طرف قمر بازدهید
- شمارهٔ ۹۸ - خاقانی این قصیده را در مرثیهٔ فرزند خویش امیر رشید الدین سروده و آن را ترنم المصائب گویند. خاقانی شروانینونو از چشمهٔ خوناب چو گل تو بر توروی پُرچین شده چون سفرهٔ زر بگشایید
- شمارهٔ ۱۰۳ - مطلع چهارم خاقانی شروانیعیسی خلال کرده از خارهای گلبنادریس سبحه کرده از غنچه‌های نستر
- شمارهٔ ۱۱۶ - در ستایش ملک الرسا شمس الدین محمودبن علی خاقانی شروانیگل گونهٔ رخ امل آن خون کنند و بسکز حلق بخل ریخت سر خنجر سخاش
- شمارهٔ ۱۲۵ - این قصیدهٔ بر بدیهه در ساحل باکو به نزدیک آتش خودسوز در وصف شکار کردن خاقان اکبر منوچهر شروان شاه خاقانی شروانیرخسار بحر دیدم کز حلق شرزه شیرانگل گونه دادی از خون شاه فلک فعالش
- شمارهٔ ۱۴۹ - هنگام حبس در عزلت و قناعت و تخلص به مدح خاتم انبیاء خاقانی شروانیدر گلشن زمانه نیابم نسیم لطفدود از سموم غصه به گلشن درآورم
- شمارهٔ ۱۹۸ - مطلع سوم خاقانی شروانیگردان بر هر نوبری گل سارغ از مل ساغریوان مل محک هر زری با گل محاکا داشته
- شمارهٔ ۲۱۶ - مطلع دوم خاقانی شروانیاز سر خوشه ناگهش داس شکست در گلوکرد رگ گلوش را هر سر داس نشتری