جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۱۰٬۰۰۹ نتیجه برای «صد» · صفحهٔ ۷۱۵ از ۸۳۵
- غزل شمارهٔ ۲۵۷۳ صائببا دوصد بند گران عالم زما پرشور شدآه اگر زور جنون ما سلاسل بشکند
- غزل شمارهٔ ۲۵۷۹ صائبهرکه چون صائب دل از گرد تعلق پاک کرداز دهن همچون صدف دایم گهر می‌افکند
- غزل شمارهٔ ۲۵۹۰ صائبپر گره شد سینه تنگ صدف تا لب گشودوای بر جمعی که لب را بی تأمل وا کنند
- غزل شمارهٔ ۲۶۳۰ صائباز شکرخند صدف شد خام، ورنه پیش ازینابر ما عادت به روی تلخ دریا کرده بود
- غزل شمارهٔ ۲۶۳۱ صائبشرم رویش از عرق صددیده بیدار داشتچشم را هر چند در خواب گران افکنده بود
- غزل شمارهٔ ۲۶۵۵ صائبچون صدف هرکس که دندان بر سر دندان نهدسینه اش بی گفتگو گنجینه دریا شود
- غزل شمارهٔ ۲۶۵۹ صائببرنمی خیزد به تنهایی صدا از هیچ دستلال گویا می شود چون ترجمان پیدا شود
- غزل شمارهٔ ۲۶۶۲ صائباز دهان پاک می گردد سخن کامل عیارقطره چون افتاد در دست صدف گوهر شود
- غزل شمارهٔ ۲۶۶۳ صائبجان کامل را نباشد در تن خاکی قرارمی شود زندان صدف بر قطره چون گوهر شود
- غزل شمارهٔ ۲۶۸۰ صائبپیش گوهر در صدف آویختن دون همتی استهمت عاشق تسلی با دو عالم کی شود؟
- غزل شمارهٔ ۲۶۹۱ صائبمیشود شیرین به مهلت آب دریا در صدفمیگساری مایه اشک ندامت می‌شود
- غزل شمارهٔ ۲۶۹۴ صائبنیست آسان حرف را سنجیده در دل ساختنسنگ می‌گردد صدف تا قطره گوهر می‌شود