جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۱۸٬۰۰۳ نتیجه برای «دم» · صفحهٔ ۸۲۸ از ۱٬۵۰۱
- غزل شمارهٔ ۴۸۳۰ صائباز دل آگاه در عالم همین نام است و بسچشم بیداری که دیدم حلقه دام است وبس
- غزل شمارهٔ ۴۸۳۱ صائبمیوه باغ امیدم داغ حرمان است و بسیار دلسوزی که می‌بینم نمکدان است و بس
- غزل شمارهٔ ۴۸۳۵ صائبشرح حال دردمندان دردسر می آوردمیل دردسر نداری از خمار ما مپرس
- غزل شمارهٔ ۴۸۳۸ صائبمی شود اوقات مردم صرف در تعمیر تنفکر آزادی ازین زندان ندارد هیچ کس
- غزل شمارهٔ ۴۸۴۷ صائبنان جوین خویش به از گندم کسانپهلوی خشک خویش به از بوریا شناس
- غزل شمارهٔ ۴۸۵۷ صائبمرد صحبت نیستی، از دیده ها مستور باشاز بلا دوری طمع داری، ز مردم دور باش
- غزل شمارهٔ ۴۸۸۶ صائبنفس رادر دست اگر نبود عنان اختیاردرکف بدمست تیغ آبداری گو مباش
- غزل شمارهٔ ۴۸۹۰ صائبکعبه نتواند قدم در کوی آن کافر گذاشتنیست خال عاریت بر چهره بتخانه‌اش
- غزل شمارهٔ ۴۹۰۲ صائبدر سخن لب جلوه زخم نمایان می کندمی شود تیغ دودم هرگاه می گردد خموش
- غزل شمارهٔ ۴۹۰۳ صائبمی کنند از سود، مردم خرج و ازبی حاصلیمی کند از مایه خود خرج دایم خود فروش
- غزل شمارهٔ ۴۹۰۴ صائبپرده مردم دریدن پرده عیب خودستعیب خود می پوشد از چشم خلایق عیب پوش
- غزل شمارهٔ ۴۹۱۱ صائبجوی شیر ازسنگ آوردن عجب طفلانه بودبی تأمل کند کردم تیشه فولاد خویش