بخش
پادشاهی شاپور ذوالاکتاف فردوسی
این بخش از «شاهنامه» فردوسی است و ۱۶ مورد منتشرشده دارد (مثنوی ۱۶).
- مورد منتشرشده
- ۱۶
ترتیب: صعودی · نزولی
جهان این بخش
- ۱بخش ۱به شاهی برو آفرین خواندندهمه مهتران گوهر افشاندندخواندن شعر ‹
- ۲بخش ۲چو یک چند بگذشت بر شاه روزفروزنده شد تاج گیتی فروزخواندن شعر ‹
- ۳بخش ۳به شبگیر شاپور یل برنشستهمی رفت جوشان کمانی به دستخواندن شعر ‹
- ۴بخش ۴ز خاور چو خورشید بنمود تاجگل زرد شد بر زمین رنگ ساجخواندن شعر ‹
- ۵بخش ۵چنان بد که یک روز با تاج و گنجهمی داشت از بودنی دل به رنجخواندن شعر ‹
- ۶بخش ۶چنین تا برآمد برین چندگاهبه ایران پراگنده گشته سپاهخواندن شعر ‹
- ۷بخش ۷چو بر زد سر از برج شیر آفتابببالید روز و بپالود خوابخواندن شعر ‹
- ۸بخش ۸ببود آن شب و خورد و گفت و شنیدسپیده چو از کوه سر بر کشیدخواندن شعر ‹
- ۹بخش ۹چو پالیزبان گفت و موبد شنیدبه روشن روان مرد دانا بدیدخواندن شعر ‹
- ۱۰بخش ۱۰بسی برنیامد برین روزگارکه شد مردم لشکری شش هزارخواندن شعر ‹
- ۱۱بخش ۱۱چو شب دامن روز اندر کشیددرفش خور آمد ز بالا پدیدخواندن شعر ‹
- ۱۲بخش ۱۲عرض‌گاه و دیوان بیاراستندکلید در گنجها خواستندخواندن شعر ‹
- ۱۳بخش ۱۳یکی مرد بود از نژاد سرانهم از تخمهٔ نامور قیصرانخواندن شعر ‹
- ۱۴بخش ۱۴برانوش چون پاسخ نامه دیدز شادی دل پاک‌تن بردمیدخواندن شعر ‹
- ۱۵بخش ۱۵ز شاهیش بگذشت پنجاه سالکه اندر زمانه نبودش همالخواندن شعر ‹
- ۱۶بخش ۱۶ز شاپور زان‌گونه شد روزگارکه در باغ با گل ندیدند خارخواندن شعر ‹