جست‌وجو در اشعار

واژهٔ قافیهقافیه: ـپاستغزلیات

بسکه سودای توام سرتا به پا زنجیر پاست

موی‌سر چون‌دود شمعم‌جمع‌با زنجیر پاست

واژهٔ قافیهقافیه: ـپاستغزلیات

چون حبابم الفت وهم بقا زنجیرپاست

خانه بر دوش طبیعت را هوا زنجیر پاست

واژهٔ قافیهقافیه: ـاستدیوان شمس

شاخ ار چه نظر به بیخ دارد

کان قوت مغز او هم از پاست

واژهٔ قافیهقافیه: ـاستدیوان شمس

ای بس سرهای پاک ریخته در پای خاک

تا تو بدانی که سر زان سر دیگر به پاست

واژهٔ قافیهقافیه: ـاستدیوان شمس

عجب مدار از آن کس که ماه ما را دید

چو آفتاب در آتش چو چرخ بی‌سر و پاست

واژهٔ قافیهقافیه: ـاستدیوان شمس

فتد به پای تو دولت نهد به پیش تو سر

که آدمی و پری در ره تو بی‌سر و پاست

واژهٔ قافیهقافیه: ـاستدیوان شمس

جنون عشق به از صد هزار گردون عقل

که عقل دعوی سر کرد و عشق بی‌سر و پاست

واژهٔ قافیهقافیه: ـاستدیوان اشعار

آن که بود آرامگاهش از کنار مصطفی

پیکر سیمین او افتاده زیر دست و پاست

واژهٔ قافیهردیف: ما راقافیه: ـاستدیوان اشعار

از سوز عشق چون شمع راحت کجاست ما را؟

تن بوته گدازست تا سر بجاست ما را

واژهٔ قافیهردیف: همچو حبابقافیه: ـاستدیوان اشعار

سبکسری که اسیر هواست همچو حباب

میان بحر ز دریا جداست همچو حباب

واژهٔ قافیهقافیه: ـاستدیوان اشعار

ریگ در شیشه ساعت نپذیرد آرام

وای بر آن که درین دایره بی سر و پاست

واژهٔ قافیهردیف: بلندقافیه: ـاستدیوان اشعار

دست تاک از اثر نشأه صهباست بلند

این رگ ابر ز سرچشمه میناست بلند