جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۸٬۸۵۵ نتیجه برای «گه» · صفحهٔ ۲۵۳ از ۷۳۸
- غزل شمارهٔ ۵۶۲ صائبگرچه از داغ یتیمی دل ما سوخته استهست سنگ یده هر مهره گهواره ما
- غزل شمارهٔ ۵۶۳ صائبپنجه عجز گشاید ز دل سنگ گرهمی کشد آب خود از مغز گهر ریشه ما
- غزل شمارهٔ ۵۷۶ صائبز مکر سبحه شماران خدا نگه دارد!که صد سرست به یک حلقه کمند آنجا
- غزل شمارهٔ ۵۷۷ صائبنثار جیب صدف کن، به شوره زار مریزترا که آب گهر هست چون سحاب اینجا
- غزل شمارهٔ ۵۸۷ صائبگذشته است ز سر آب هر کجا هستیمغم کنار و میان نیست چون گهر ما را
- غزل شمارهٔ ۵۸۹ صائبنکرد تلخی غم را علاج، باده لعلنساخت آب گهر خوشگوار دریا را
- غزل شمارهٔ ۵۹۲ صائببه گنج های گهر سرفرو نمی آردکی که یافت سر رشته قناعت را
- غزل شمارهٔ ۶۰۳ صائبگهر به رشته برون آید از پریشانیبه زلف یار گذار این دل مشوش را
- غزل شمارهٔ ۶۰۴ صائبضرور تا نشود، لب به گفتگو مگشاعنان کشیده نگه دار اسب سرکش را
- غزل شمارهٔ ۶۰۷ صائببه یک دو قطره که خواهد گهر شدن روزیرهین منت خود گو مکن سحاب مرا
- غزل شمارهٔ ۶۱۰ صائبگهر به گرد یتیمی نمی رسد صائبدر آن محیط که امید ساحل است مرا
- غزل شمارهٔ ۶۱۶ صائبفسردگی چو گهر سنگ راه یکرنگی استازین چه سود که دریا به بر گرفت مرا؟