جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۵٬۰۴۳ نتیجه برای «سد» · صفحهٔ ۲۵۵ از ۴۲۱
- غزل شمارهٔ ۴۷۷۱ صائبچون توانم گشت باوحشی غزالان همرکاب ؟می رسد گاهی به خاطر یادآرامم هنوز
- غزل شمارهٔ ۴۷۸۶ صائبرسد به مغز ز دلها نسیمِ سوختگیدر آن حریم که صائب سخن کند آغاز
- غزل شمارهٔ ۴۸۳۹ صائبمی رسد رزق گرفتاران دنیا بی طلبهست آب و دانه مرغان مهیا در قفس
- غزل شمارهٔ ۴۸۴۰ صائببی پر و بالی مگر صائب به داد ما رسدکز پر خود گاه در دامیم و گاهی در قفس
- غزل شمارهٔ ۴۸۷۹ صائبمیشناسد ذره خورشید جهان‌افروز راحق‌شناسان را دلایل گر نباشد گو مباش
- غزل شمارهٔ ۴۸۸۱ صائبلعل سیرابش به داد تشنه جانان می رسدآب در چاه زنخدان گر نباشد گو مباش
- غزل شمارهٔ ۴۹۰۱ صائبهرکه بر سر می کشد رطل گران آفتابمی رسد چون صبح صادق بر جهان خندیدنش
- غزل شمارهٔ ۴۹۷۱ صائبآنقدرها لب شیرین سخنش دلچسب استکه رسد پیشتر ازگوش به دل گفتارش
- غزل شمارهٔ ۴۹۷۷ صائبشبنم از پرتو خورشید بلندی گیردبه فلک می رسد آن سر که شود پامالش
- غزل شمارهٔ ۵۰۰۱ صائببه آفتاب رسد شبنم ازسحر خیزیز فیض دیده بیدار ناامید مباش
- غزل شمارهٔ ۵۰۴۵ صائبهرگز به دست پیش زوالی نمی‌رسدگر برخوری به تیغ فنا بی‌جگر مباش
- غزل شمارهٔ ۵۰۸۷ صائببی برگ نترسد ز شبیخون حوادثلرزد دل برگ از نفس سرد خزان بیش