جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۵٬۰۴۳ نتیجه برای «سد» · صفحهٔ ۲۶۰ از ۴۲۱
- غزل شمارهٔ ۶۸۵۶ صائببه دیگران سپر انداختن بود کارترسد چو نوبت ما تیر در کمان داری
- غزل شمارهٔ ۶۸۷۵ صائبکدام درد به این درد می‌رسد که کسیبه دردِ خود نبرد راه از پریشانی؟
- غزل شمارهٔ ۶۸۸۶ صائببه آفتاب جهانتاب کی رسد صائب؟اگر چه در سر هر ذره هست سودایی
- غزل شمارهٔ ۶۹۲۱ صائبیک اهل درد نیست به درد سخن رسدخونش به گردن است که گویا شود کسی
- غزل شمارهٔ ۶۹۵۱ صائبهر روز به خورشید زوالی رسد از چرخایمن بود از نقص کمالی که تو داری
- غزل شمارهٔ ۶۹۷۰ صائببه گوشت می رسد حرفی ز صائبتو حال دردمندان را چه دانی؟
- غزل شمارهٔ ۶۹۹۵ صائبنه به خود گوشه چشمی، نه به عشاق نگاهیهیچ کس نیست بپرسد ز تو ای شوخ کرایی
- غزل شمارهٔ ۱۵ عطار نیشابوریمرا گفتا که ای مغرور غافلرسد هرگز کسی هیهات هیهات
- غزل شمارهٔ ۳۱ عطار نیشابوریمن کیم یک شبنم از دریای بی‌پایان توگر رسد بویی از آن دریا به یک شبنم رواست
- غزل شمارهٔ ۳۴ عطار نیشابوریگر گدایی را رسد بویی ازینتا ابد بر هرچه باشد پادشاست
- غزل شمارهٔ ۴۴ عطار نیشابوریندای غیب به جان تو می‌رسد پیوستکه پای در نه و کوتاه کن ز دنیی دست
- غزل شمارهٔ ۵۳ عطار نیشابوریهر آن مستی که بشناسد سر از پایازو دعوی مستی ناپسند است