جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۸٬۸۵۵ نتیجه برای «گه» · صفحهٔ ۳۱۹ از ۷۳۸
- غزل شمارهٔ ۵۶۷۷ صائبچون صدف لب چه گشاییم به نیسان صائبما که گنج گهر از آبله دل داریم
- غزل شمارهٔ ۵۶۸۰ صائبدر تماشاگه این معرکه طفل قریبهر که پوشد نظر، از دیده و ران می دانیم
- غزل شمارهٔ ۵۶۸۶ صائبتیشه در دست به جولانگه شیرین تازیمنام فرهاد به هر کوه و کمر تازه کنیم
- غزل شمارهٔ ۵۶۹۰ صائبمی شود بزم می افسرده ز هشیاری ماچه بر آیینه روشن گهران زنگ شویم
- غزل شمارهٔ ۵۶۹۶ صائبچه غوطه ها که درین بحر پر خطر زده امکه سر چو رشته برون از دل گهر زده ام
- غزل شمارهٔ ۵۶۹۹ صائبچو قطره گرچه فتادم ز چشم ابر بهارسرم به ابر رسیده است تا گهر شده ام
- غزل شمارهٔ ۵۷۰۲ صائبگهر به گرد یتیمی نمی رسد اینجامن از محیط محبت کرانه می طلبم
- غزل شمارهٔ ۵۷۰۳ صائبادب گذشته بر روی یکدیگر دستموگرنه همچو صدف نیست بی گهر دستم
- غزل شمارهٔ ۵۷۰۶ صائبمنم که از جگر لاله داغ می دزدمفروغ از گهر شب چراغ می دزدم
- غزل شمارهٔ ۵۷۰۷ صائبامید گنج گهر آب در گلم داردز ترکتاز محبت اگر خراب شدم
- غزل شمارهٔ ۵۷۱۲ صائبز بازگشت گهر چون صدف بود نومیدمن آنچنان ز دل بیقرار نومیدم
- غزل شمارهٔ ۵۷۱۳ صائبگهر شود به نهانخانه صدف پنهانز غیرت گهر آبدار گفتارم