جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۸٬۸۵۵ نتیجه برای «گه» · صفحهٔ ۳۳۷ از ۷۳۸
- غزل شمارهٔ ۲۸۲ عطار نیشابوریچو زلفش دید دل بگریخت ناگهنهان از راه دزدیده درآمد
- غزل شمارهٔ ۲۹۶ عطار نیشابوریاز بس که ز دریای دلم موج گهر خاستترسم که درین واقعه عطار نماند
- غزل شمارهٔ ۳۰۲ عطار نیشابوریچون لبش درج گهر باز کندعقل را حاملهٔ راز کند
- غزل شمارهٔ ۳۰۳ عطار نیشابوریور نظرش از نظر آگه بوددور فتد از ره و تاوان کند
- غزل شمارهٔ ۳۱۵ عطار نیشابوریهرگه که‌شان به بحر معانی فرو برندبیم است آن زمان که زمین بر سما زنند
- غزل شمارهٔ ۳۲۰ عطار نیشابوریبتافت از زلف آن روی چو خورشیدکه گفت آن جایگه هرگز که شب بود
- غزل شمارهٔ ۳۲۱ عطار نیشابوریچندان که به غور ره نگه کردنه راهرو و نه راهبر بود
- غزل شمارهٔ ۳۴۵ عطار نیشابوریرهبان طواف دیر همی‌کرد ناگهانکه‌آوازِ آن نگارِ خراباتیان شنود
- غزل شمارهٔ ۳۴۸ عطار نیشابوریگر دلم می‌دهد غمش را جایگنج را جایگه خراب دهد
- غزل شمارهٔ ۳۵۵ عطار نیشابوریهرگه که شرح رویت عطار پیش گیردکام و لبش ز معنی پر در و گوهر آید
- غزل شمارهٔ ۳۵۷ عطار نیشابوریز دو لعل جان‌فزایت دو جهان پر از گهر شدچو تو گوهری ندانم ز کدام کان برآید
- غزل شمارهٔ ۳۵۹ عطار نیشابوریدر صفاتش ز بحر جان فریدگهر پاک‌زاده می‌آید