جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۵٬۷۱۶ نتیجه برای «سخن» · صفحهٔ ۴۵۹ از ۴۷۷
- غزل شمارهٔ ۴۳۶۷ صائبصائب همه رنگین سخنان مست وخرابندزین باده گلرنگ که از جام تو گل کرد
- غزل شمارهٔ ۴۵۷۹ صائبمی شود رنگین تر آن لعل سخنگودر خمارمی توان گل چید از خمیازه او در خمار
- غزل شمارهٔ ۴۷۶۱ صائبسینه روشن سخنور را به گفتار آوردنطق طوطی را کند آیینه های پاک سبز
- غزل شمارهٔ ۴۷۹۲ صائببه بوی پیرهنِ غنچه با صبا می سازز آشنا به سخنهای آشنا می‌ساز
- غزل شمارهٔ ۴۹۷۱ صائبآنقدرها لب شیرین سخنش دلچسب استکه رسد پیشتر ازگوش به دل گفتارش
- غزل شمارهٔ ۵۱۹۹ صائبمور گویا را سلیمان پایتخت ازدست دادمی کشند اکنون سبک مغزان سخنور را به خاک
- غزل شمارهٔ ۵۲۲۷ صائبگر به تمکین گرانسنگ تو گویا گرددخامه گردد به کف دست سخنور رگ سنگ
- غزل شمارهٔ ۵۲۶۹ صائبرنگین سخنان درسخن خویش نهادننداز نکهت خود نیست به هر حال جدا گل
- غزل شمارهٔ ۵۲۷۶ صائبمی شود کام سخنورتر ز شعر آبدارسبز سازد تیغ اگراز آب خود صائب نیام
- غزل شمارهٔ ۵۳۳۷ صائبدر محیط آفرینش از سخنهای گزافلال بودم چون صدف با آن که گوهر داشتم
- غزل شمارهٔ ۵۵۹۱ صائبزمین نرم رعنا می کند نازک نهالان راسخنهای بلند از مردم آهسته می خواهم
- غزل شمارهٔ ۵۶۰۸ صائببه زبان آمده صائب در و دیوار به منتا سخنگوی و سخنساز و سخندان شده ام