جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۸٬۸۵۵ نتیجه برای «گه» · صفحهٔ ۴۷۲ از ۷۳۸
- غزل شمارهٔ ۱۷۵۹ صائبزبان شکر بود سبزه دل جویشدلی که از نگه گرم، آب گردیده است
- غزل شمارهٔ ۱۷۶۴ صائبکنون که ابر گهربار و دشت زنگاری استز خویش خیمه برون زن، چه جای خودداری است؟
- غزل شمارهٔ ۱۷۶۹ صائبگهی ستاره فشانم، گهی ستاره شمارشب جدایی و روز حساب هر دو یکی است
- غزل شمارهٔ ۱۷۷۲ صائبخوش است رشته به قرب گهر، ازین غافلکه در گسستن او تیز کرده دندانی است
- غزل شمارهٔ ۱۷۷۴ صائبمرا چگونه جلای وطن کند دلگیر؟که در صدف، گهرم بی صدف ز غلطانی است
- غزل شمارهٔ ۱۷۹۵ صائبصدف ز خنده ابر بهار گوهر یافتگهر نتیجه دهد خنده ای که بیجا نیست
- غزل شمارهٔ ۱۷۹۸ صائبز سیل خانه نگهداشت نمی آیدقرار روح درین خاکدان میسر نیست
- غزل شمارهٔ ۱۸۱۳ صائبچو موج مگذر از این بحر سرسری زنهارکه چون صدف ز گهر یک حباب خالی نیست
- غزل شمارهٔ ۱۸۲۲ صائبز چشم کافر بیگانه خوی او صائبتوقع نگه آشنا نباید داشت
- غزل شمارهٔ ۱۸۳۴ صائبکلید گنج سعادت زبان خاموش استصدف به مزد خموشی گهر ز نیسان یافت
- غزل شمارهٔ ۱۸۳۶ صائبنظر بپوش ز خود تا نظر توانی یافتبشوی دست ز جان تا گهر توانی یافت
- غزل شمارهٔ ۱۸۷۶ صائبگلچین چه گل ز گلشن دربسته می برد؟با روی شرمناک، نگهبان چه حاجت است؟