جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۱۰٬۰۰۹ نتیجه برای «صد» · صفحهٔ ۵۹۶ از ۸۳۵
- غزل شمارهٔ ۱۸۶۶ صائبدر عین بحر، گوشه نشین را کناره هاستدر یتیم را ز صدف گاهواره هاست
- غزل شمارهٔ ۱۸۷۲ صائبگوهر ز اشک ابر سرانجام می کندصائب کسی که همچو صدف پاک طینت است
- غزل شمارهٔ ۱۸۷۳ صائبرزقش رسید ز عالم بالا به پای خویشصائب کسی که همچو صدف پاک طینت است
- غزل شمارهٔ ۱۸۷۷ صائبغلطان شود گهر چو صدف دلپذیر نیستاز تنگنای چرخ چه جای شکایت است؟
- غزل شمارهٔ ۱۹۰۳ صائبصائب ز بلبلان نشود گر صدا بلندکلک سخن طراز هم آواز من بس است
- غزل شمارهٔ ۱۹۲۱ صائبپیچیده است خنده و شیون به یکدگراین نکته از صدای شکفتن مبرهن است
- غزل شمارهٔ ۱۹۲۴ صائبطفلی است راه خانه خود کرده است گمهر ناقصی که در صدد عیب جستن است
- غزل شمارهٔ ۱۹۲۶ صائبعرض نیاز خویش به پاکیزه گوهرانلب چون صدف به ابر بهاران گشادن است
- غزل شمارهٔ ۱۹۲۷ صائباز قاصدان شنیدن پیغام دوستانگل را به دست دیگری از باغ چیدن است
- غزل شمارهٔ ۱۹۳۰ صائبدارد ز خون صید حرم دست در نگارسنگین دلی که درصدد بسمل من است
- غزل شمارهٔ ۱۹۴۶ صائبهر شاخ گلی که دست کند در چمن بلنداز روی صدق ورد زبانش دعای توست
- غزل شمارهٔ ۱۹۶۷ صائبداند صدف چه می کشد از روی تلخ بحرهر کس ز احتیاج دهن را گشاده است