جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۱۰٬۰۰۹ نتیجه برای «صد» · صفحهٔ ۷۱۰ از ۸۳۵
- غزل شمارهٔ ۸۸۴ صائبمشرق خورشید می گردد گریبانش چو صبحهر که آویزد ز روی صدق در دامان شب
- غزل شمارهٔ ۸۸۹ صائبدل بپرداز ز جمعیت دنیا زنهارکه صدف می شود از آب گهر خانه خراب
- غزل شمارهٔ ۸۹۵ صائبصدق آیینه رخسار صفاکیشان استنفسی راست کن آن صبح لقا را دریاب
- غزل شمارهٔ ۹۵۵ صائبعمر ما چون موج، دایم در کشاکش می رودروزی ما چون صدف هر چند در دامان ماست
- غزل شمارهٔ ۱۰۱۷ صائبهمچو چشم از خود برآرد آب، گوهر خانه اماین صدف از انتظار ابر نیسان فارغ است
- غزل شمارهٔ ۱۰۶۷ صائببر نمی خیزد صدا از دست چون تنها بوددست دادن نفس را، امداد شیطان کردن است
- غزل شمارهٔ ۱۰۷۴ صائبچشم من از گریه مستانه من روشن استخانه من چون صدف از دانه من روشن است
- غزل شمارهٔ ۱۰۸۲ صائبنه کنار ابر می خواهم، نه آغوش صدفچون گهر گرد یتیمی آب حیوان من است
- غزل شمارهٔ ۱۱۰۲ صائبمی شود گنجینه گوهر به لب واکردنیسینه خود چون صدف هر کس مصفا ساخته است
- غزل شمارهٔ ۱۱۲۵ صائبهست چون تسبیح در هر رشته اش صددل گرهبس که در زلف تو دل بر یکدگر افتاده است
- غزل شمارهٔ ۱۱۹۸ صائبفارغند از آشنایی آشنایان ازلآشنایی های رسمی مصدر بیگانگی است
- غزل شمارهٔ ۱۲۲۱ صائبخانه دربسته دل را مانع از کلفت نشددر صدف گرد یتیمی بر رخ گوهر نشست