جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۱۱٬۹۴۲ نتیجه برای «گل» · صفحهٔ ۷۷۳ از ۹۹۶
- غزل شمارهٔ ۱۷۳۹ صائبگلی که طرح دهد رخ به نوبهار این استلبی که می شکند دیدنش خمار این است
- غزل شمارهٔ ۱۷۴۰ صائببه سر دهند عزیزان گلستانش جایچو سایه هر که گرفتار نخل قامت اوست
- غزل شمارهٔ ۱۷۵۲ صائبفغان که حسن گلوسوز حرف، چون طوطیمرا ز خامشی چون شکر برآورده است
- غزل شمارهٔ ۱۷۵۷ صائببه جام باده غلط می کنند ساده دلانز بس زرنگ گلم آشیانه پر شده است
- غزل شمارهٔ ۱۷۶۵ صائببه داغ عشق قناعت کن از جهان صائبکه دور خوبی گلهای بوستان سپری است
- غزل شمارهٔ ۱۷۸۳ صائبدرین بساط به جز شربت شهادت نیستمیی که تلخ مرگ از گلو تواند شست
- غزل شمارهٔ ۱۷۸۵ صائبکسی کز آن لب میگون به باده قانع شدخمار باده گلرنگ را به آب شکست
- غزل شمارهٔ ۱۷۸۸ صائبقماش حسن گلوسوز شمع را صائبز جانفشانی پروانه می توان دانست
- غزل شمارهٔ ۱۷۹۹ صائبگلی است چهره خندان آن بهار امیدکه زیر پوست رگ تلخی گلابش نیست
- غزل شمارهٔ ۱۸۱۰ صائبگذشته ایم به اوراق لاله زار بهشتنظر فریب تر از خار گلستان تو نیست
- غزل شمارهٔ ۱۸۱۶ صائبکه باز حرفِ گلوگیر توبه را سر کرد؟که در بدیههٔ مینایِ می روانی نیست
- غزل شمارهٔ ۱۸۱۹ صائبقفس فضای گلستان بود بر آن بلبلکه در خیال وی اندیشه رهایی نیست