اثر
زبور عجم اقبال لاهوری
«زبور عجم» اقبال لاهوری در این آرشیو ۱۴۲ مورد منتشرشده دارد.
- مورد منتشرشده
- ۱۴۲
- صفحه
- ۹
ترتیب: صعودی · نزولی
پالایش بر پایهٔ وزن
- ۱۱۳بخش ۱۱۳ - می دیرینه و معشوق جوان چیزی نیستمی دیرینه و معشوق جوان چیزی نیستپیش صاحب نظران حور و جنان چیزی نیستخواندن شعر ‹
- ۱۱۴بخش ۱۱۴ - قلندران که به تسخیر آب و گل کوشندقلندران که به تسخیر آب و گل کوشندز شاه باج ستانند و خرقه می پوشندخواندن شعر ‹
- ۱۱۵بخش ۱۱۵ - دو دسته تیغم و گردون برهنه ساخت مرادو دسته تیغم و گردون برهنه ساخت مرافسان کشیده بروی زمانه آخت مراخواندن شعر ‹
- ۱۱۶بخش ۱۱۶ - مثل شرر ذره را تن به تپیدن دهممثل شرر ذره را تن به تپیدن دهمتن به تپیدن دهم بال پریدن دهمخواندن شعر ‹
- ۱۱۷بخش ۱۱۷ - خودی را مردم‌آمیزی دلیل نارسایی‌هاخودی را مردم‌آمیزی دلیل نارسایی‌هاتو ای درد آشنا بیگانه شو از آشنایی‌هاخواندن شعر ‹
- ۱۱۸بخش ۱۱۸ - چون چراغ لاله سوزم در خیابان شماچون چراغ لاله سوزم در خیابان شماای جوانان عجم جان من و جان شماخواندن شعر ‹
- ۱۱۹بخش ۱۱۹ - دم مرا صفت باد فرودین کردنددم مرا صفت باد فرودین کردندگیاه را ز سرشکم چو یاسمین کردندخواندن شعر ‹
- ۱۲۰بخش ۱۲۰ - گذر از آنکه ندیدست و جز خبر ندهدگذر از آنکه ندیدست و جز خبر ندهدسخن دراز کند لذت نظر ندهدخواندن شعر ‹
- ۱۲۱بخش ۱۲۱ - در این صحرا گذر افتاد شاید کاروانی رادر این صحرا گذر افتاد شاید کاروانی راپس از مدت شنیدم نغمه های ساربانی راخواندن شعر ‹
- ۱۲۲بخش ۱۲۲ - ترا نادان امید غمگساریها ز افرنگ استترا نادان امید غمگساریها ز افرنگ استدل شاهین نسوزد بهر آن مرغی که در چنگ استخواندن شعر ‹
- ۱۲۳بخش ۱۲۳ - بگذر از خاور و افسونی افرنگ مشوبگذر از خاور و افسونی افرنگ مشوکه نیرزد به جوی اینهمه دیرینه و نوخواندن شعر ‹
- ۱۲۴بخش ۱۲۴ - جهان رنگ و بو پیدا تو میگوئی که راز است اینجهان رنگ و بو پیدا تو میگوئی که راز است اینیکی خود را بتارش زن که تو مضراب و ساز است اینخواندن شعر ‹
- ۱۲۵بخش ۱۲۵ - از داغ فراق او در دل چمنی دارماز داغ فراق او در دل چمنی دارمای لالهٔ صحرائی با تو سخنی دارمخواندن شعر ‹
- ۱۲۶بخش ۱۲۶ - به نگاه آشنائی چو درون لاله دیدمبه نگاه آشنائی چو درون لاله دیدمهمه ذوق و شوق دیدم همه آه و ناله دیدمخواندن شعر ‹
- ۱۲۷بخش ۱۲۷ - این هم جهانی آن هم جهانیاین هم جهانی آن هم جهانیاین بیکرانی آن بیکرانیخواندن شعر ‹
- ۱۲۸بخش ۱۲۸ - بهار آمد نگه می غلطد اندر آتش لالهبهار آمد نگه می غلطد اندر آتش لالههزاران ناله خیزد از دل پرکاله پرکالهخواندن شعر ‹