اثر
زبور عجم اقبال لاهوری
«زبور عجم» اقبال لاهوری در این آرشیو ۱۴۲ مورد منتشرشده دارد.
- مورد منتشرشده
- ۱۴۲
- صفحه
- ۹
ترتیب: صعودی · نزولی
پالایش بر پایهٔ وزن
- ۴۹بخش ۴۹ - انجم بگریبان ریخت این دیدهٔ تر ما راانجم بگریبان ریخت این دیدهٔ تر ما رابیرون ز سپهر انداخت این ذوق نظر ما راخواندن شعر ‹
- ۵۰بخش ۵۰ - خاور که آسمان بکمند خیال اوستخاور که آسمان بکمند خیال اوستاز خویشتن گسسته و بی سوز آرزوستخواندن شعر ‹
- ۵۱بخش ۵۱ - فرصت کشمکش مده این دل بی قرار رافرصت کشمکش مده این دل بی قرار رایک دو شکن زیاده کن گیسوی تابدار راخواندن شعر ‹
- ۵۲بخش ۵۲ - جانم در آویخت با روزگارانجانم در آویخت با روزگارانجوی است نالان در کوهسارانخواندن شعر ‹
- ۵۳بخش ۵۳ - به تسلئی که دادی نگذاشت کار خود رابه تسلئی که دادی نگذاشت کار خود رابتو باز می سپارم دل بیقرار خود راخواندن شعر ‹
- ۵۴بخش ۵۴ - بحرفی می توان گفتن تمنای جهانی رابحرفی می توان گفتن تمنای جهانی رامن از ذوق حضوری طول دادم داستانی راخواندن شعر ‹
- ۵۵بخش ۵۵ - چند بروی خودکشی پردهٔ صبح و شام راچند بروی خودکشی پردهٔ صبح و شام راچهره گشا تمام کن جلوهٔ ناتمام راخواندن شعر ‹
- ۵۶بخش ۵۶ - نفس شمار به پیچاک روزگار خودیمنفس شمار به پیچاک روزگار خودیممثال بحر خروشیم و درکنار خودیمخواندن شعر ‹
- ۵۷بخش ۵۷ - به فغان نه لب گشودم که فغان اثر نداردبه فغان نه لب گشودم که فغان اثر نداردغم دل نگفته بهتر همه کس جگر نداردخواندن شعر ‹
- ۵۸بخش ۵۸ - ما که افتنده‌تر از پرتو ماه آمده‌ایمما که افتنده‌تر از پرتو ماه آمده‌ایمکس چه داند که چسان این همه راه آمده‌ایمخواندن شعر ‹
- ۵۹بخش ۵۹ - ای خدای مهر و مه خاک پریشانی نگرای خدای مهر و مه خاک پریشانی نگرذره ئی در خود فرو پیچد بیابانی نگرخواندن شعر ‹
- ۶۰بخش ۶۰ - «شاخ نهال سدره‌ای خار و خس چمن مشو»«شاخ نهال سدره‌ای خار و خس چمن مشو»«منکر او اگر شدی منکر خویشتن مشو»خواندن شعر ‹
- ۶۱بخش ۶۱ - دو عالم را توان دیدن بمینائی که من دارمدو عالم را توان دیدن بمینائی که من دارمکجا چشمی که بیند آن تماشائی که من دارمخواندن شعر ‹
- ۶۲بخش ۶۲ - بر خیز که آدم را هنگام نمود آمدبر خیز که آدم را هنگام نمود آمداین مشت غباری را انجم به سجود آمدخواندن شعر ‹
- ۶۳بخش ۶۳ - مه و ستاره که در راه شوق هم سفرندمه و ستاره که در راه شوق هم سفرندکرشمه سنج و ادا فهم و صاحب نظرندخواندن شعر ‹
- ۶۴بخش ۶۴ - درون لاله گذر چون صبا توانی کرددرون لاله گذر چون صبا توانی کردبیک نفس گره غنچه وا توانی کردخواندن شعر ‹