جست‌وجو در اشعار

واژهٔ قافیهقافیه: ـزنددیوان اشعار

از عهده چون آید برون گر بر زمین آمد سری

آن نیمه‌های شب که او با مدعی ساغر زند

واژهٔ قافیهردیف: می‌زندقافیه: ـاددیوان اشعار

داغ از حرارت جگرم داد می‌زند

آتش به سوز سینه من باد می‌زند

واژهٔ قافیهردیف: می زندقافیه: ـاردیوان اشعار

ابر بهار سینه به گلزار می زند

خون شفق علم ز سر خار می زند

واژهٔ قافیهقافیه: ـنددیوان اشعار

خصم چو برگ خزان زرد به پای اوفتاد

دست خود از خون خصم سرخ مکن تا به زند

واژهٔ قافیهقافیه: ـندقصیده‌ها

نه مُبغِضِ اِنجیلَم و نه مُسلِمِ تَورات

نه منکرِ فُرقانم و نه معتقدِ زَند

واژهٔ قافیهقافیه: ـندقصاید و قطعات

همچو معماست فخر و همت او شرح

همچو ابستاست فضل و سیرت او زند

واژهٔ قافیهقافیه: ـنددیوان اشعار

دل پر ز فضول و زند برلب

زردشت چنین نبشت در زند؟

واژهٔ قافیهقافیه: ـنددیوان اشعار

کز بدی‌ها خود بپیچد بد کنش

این نبشته‌ستند در استا و زند

واژهٔ قافیهقافیه: ـنددیوان اشعار

گردن از بار طمع لاغر و باریک شود

این نبشته است زرادشت سخن‌دان در زند

واژهٔ قافیهقافیه: ـنددیوان اشعار

عشق تو اندر دلم شاخ کنون می‌زند

وز دل من صبر را بیخ کنون می‌کند

واژهٔ قافیهردیف: اوقافیه: ـنددیوان اشعار

دلسوز ما که آتش گویاست قند او

آتش که دید دانهٔ دلها سپند او

واژهٔ قافیهردیف: ما راقافیه: ـددیوان شمس

آمد بت میخانه تا خانه برد ما را

بنمود بهار نو تا تازه کند ما را