جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۱۹٬۶۵۱ نتیجه برای «دو» · صفحهٔ ۱٬۳۴۷ از ۱٬۶۳۸
- غزل شمارهٔ ۸۶۵ جلال الدین محمد مولویبا جام آتشین چو تو از در درآمدیوسواس و غم چو دود سوی بام می‌رود
- غزل شمارهٔ ۸۷۹ جلال الدین محمد مولویزانسو که تُرک شادی و هندوی غم رسیدآمد شدی‌ست دایم و راهی‌ست ناپدید
- غزل شمارهٔ ۸۸۲ جلال الدین محمد مولویبعثر ما فی القبور حصل ما فی الصدورآمد آواز صور روح به مقصد رسید
- غزل شمارهٔ ۸۸۴ جلال الدین محمد مولویبحر کرم کرد جوش پنبه برون کن ز گوشآنچ کفش داد دوش ما و تو را نوش باد
- غزل شمارهٔ ۸۸۷ جلال الدین محمد مولوینفس به مصرست امیر در تک نیلست اسیرباش بر او جبرئیل دود برآور ز عود
- غزل شمارهٔ ۸۸۸ جلال الدین محمد مولویترک فلک گاو را بر سر گردون ببستکرد ندا در جهان کی به سفر می‌رود
- غزل شمارهٔ ۸۹۷ جلال الدین محمد مولویچون جگر عاشقان می‌خورد این شب به ظلمدود سیاهیِ ظلم بر دلِ شب می‌دمد
- غزل شمارهٔ ۸۹۸ جلال الدین محمد مولویدل مثل روزن‌ست خانه بِدو روشن‌ستتن به فنا می‌رود دل به بقا می‌رود
- غزل شمارهٔ ۹۲۳ جلال الدین محمد مولویشراب صافی و سلطان ندیم و دولت یاردگر نیارم گفتن که در میانه چه بود
- غزل شمارهٔ ۹۴۵ جلال الدین محمد مولویبه دوغ گنده و آب چه و بیابان‌هاحیات خویش به بیهوده چند فرسایید
- غزل شمارهٔ ۹۷۲ جلال الدین محمد مولویاز فرشته گذشته‌اند به لطفدور از ایشان که چون بشر میرند
- غزل شمارهٔ ۹۷۴ جلال الدین محمد مولویچون رهد شیر روح از این صندوقاندر آن مرغزار خواهد بود