جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۱۹٬۶۵۱ نتیجه برای «دو» · صفحهٔ ۱٬۳۹۷ از ۱٬۶۳۸
- غزل شمارهٔ ۲۵۴۱ صائببا خیال دوست هر کس مجلس آرایی کندگرچه با معشوق باشد یاد تنهایی کند
- غزل شمارهٔ ۲۵۵۰ صائبدر بزرگان هیچ عیبی نیست چون نقصان حلمسنگ کم میزان دولت را سبکسر می‌کند
- غزل شمارهٔ ۲۵۵۵ صائبشوق را آتش عنان دوری منزل می‌کندراهرو را منزل نزدیک کاهل می‌کند
- غزل شمارهٔ ۲۵۶۰ صائبچوب منع از قرب مانع نیست دوراندیش رابلبل ما در قفس سیر گلستان می‌کند
- غزل شمارهٔ ۲۵۶۸ صائبروی گرم دولت آن کس را که از جا می‌بردچون سپندی دان کز آتش سرفرازی می‌کند
- غزل شمارهٔ ۲۵۷۱ صائببر بخیلان گر قدوم میهمان باشد گرانبر کریمان رفتن مهمان گرانی می کند
- غزل شمارهٔ ۲۵۷۳ صائببا دوصد بند گران عالم زما پرشور شدآه اگر زور جنون ما سلاسل بشکند
- غزل شمارهٔ ۲۵۷۹ صائبدور گردان را به احسان یاد کردن همت استورنه هر نخلی به پای خود ثمر می‌افکند
- غزل شمارهٔ ۲۵۸۸ صائبچارهجویان را غم بیچارگان بار دل استناتوانان تکیه بر دوش مسیحا می‌زنند
- غزل شمارهٔ ۲۶۰۰ صائبخانه بر دوشان مشرب از غریبی فارغندچون کمان در خانه خویشند هر جا می روند
- غزل شمارهٔ ۲۶۳۰ صائبآتشین رویی که شمع مجلس ما بود دوشحلقه بیرون در را چشم بینا کرده بود
- غزل شمارهٔ ۲۶۳۱ صائبدوش بر من سایه آن سرو روان افکنده بودشاخ گل دستی به دوش باغبان افکنده بود