جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۵٬۰۴۳ نتیجه برای «سد» · صفحهٔ ۲۴۴ از ۴۲۱
- غزل شمارهٔ ۵۷۴ صائبمرا که نعره مستانه بی قرار نکردرسد به داد دلم نغمه رباب کجا؟
- غزل شمارهٔ ۵۹۷ صائببه هر که می نگرم محو بی نشانی توستبه حیرتم ز که پرسد کسی نشان ترا
- غزل شمارهٔ ۶۳۶ صائبز زندگی چه به کرکس رسد به جز مردار؟چه لذت است ز عمر دراز نادان را؟
- غزل شمارهٔ ۶۴۳ صائبنمی رسد به سرافکندگی رعونت نفسز سرو بیش بود فیض، بید مجنون را
- غزل شمارهٔ ۷۱۲ صائبروشن گهر ز مرگ نترسد که آفتاببسیار دیده است پس سر زوال را
- غزل شمارهٔ ۷۱۹ صائبدُرِّ یتیم را چه شناسد صدف که چیستسهل است اگر سپهر نداند بها مرا
- غزل شمارهٔ ۷۳۴ صائباز خط رسد به نشو و نما سبزه امیدباران بود زیادتر، ابر سیاه را
- غزل شمارهٔ ۷۷۱ صائبذاتی است روشنایی ما همچو آفتابنقصی نمی رسد به کمال از زوال ما
- غزل شمارهٔ ۷۹۳ صائببی دردسر به کعبه مقصود می رسدهر سر که شد به صندل بتخانه آشنا
- غزل شمارهٔ ۸۶۴ صائبفیض روشندل به نیک و بد برابر می رسدپرتو مه می فتد یکسان به آباد و خراب
- غزل شمارهٔ ۸۶۶ صائبروزی خونین دلان از غیب صائب می رسدلعل اگر در سنگ باشد، در جگر می دارد آب
- غزل شمارهٔ ۸۸۰ صائبتیغ کوه از چشمه سار ابر گردد آبدارسربلندان را رسد از عالم بالا شراب