جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۱۱٬۹۴۲ نتیجه برای «گل» · صفحهٔ ۲۵۰ از ۹۹۶
- غزل شمارهٔ ۳۳۶۸ صائبکشتی حوصله طوفانی شبنم می شدگل اگر از رخ او کسب طراوت می کرد
- غزل شمارهٔ ۳۳۷۰ صائبهرکه چون شبنم گل صاف کند مشرب خویشآب از چشمه خورشید جهانتاب خورد
- غزل شمارهٔ ۳۳۷۴ صائبزاهد خشک ز میخانه چه لذت گیرد؟گل کاغذ ز بهاران چه طراوت گیرد؟
- غزل شمارهٔ ۳۳۷۷ صائبچون شود نکهت گل را چمن آرا مانع؟گر به گل رخنه دیوار گلستان گیرد
- غزل شمارهٔ ۳۳۸۳ صائبدید تا روی تو، چون گل همه تن دامن شدآن که بر آتش من آب نصیحت می زد
- غزل شمارهٔ ۳۳۸۴ صائبخار تهمت، خله پیرهن یوسف شدگل به دامان تو ای پاک گهر دست نزد
- غزل شمارهٔ ۳۳۸۶ صائبمحو در پرتو خورشید جهانتاب شودهر که چون شبنم گل دیده به زر پردازد
- غزل شمارهٔ ۳۳۸۷ صائبعاشق محو به دلدار نمی پردازدبلبل مست به گلزار نمی پردازد
- غزل شمارهٔ ۳۳۸۹ صائبشرم رخسار تو صد پرده خونین از گلهر سر سال به رخسار بهار اندازد
- غزل شمارهٔ ۳۳۹۲ صائبچون برم پی به سر خویش، که نیرنگ قضاهر گل صبح، مرا رنگ دگر می سازد
- غزل شمارهٔ ۳۳۹۳ صائبعقل در کاسه سر عشق شد از بیخبریدیو را باده گلرنگ پری می سازد
- غزل شمارهٔ ۳۳۹۴ صائبچون گل از پوست برون خنده زنان می آیدهر که چون غنچه به صاحب نفسی می سازد