جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۶٬۹۵۴ نتیجه برای «آتش» · صفحهٔ ۲۷۱ از ۵۸۰
- غزل شمارهٔ ۱۴۲۷ صائبنکند آتش خونگرم اگر دلسوزیکیست تا خشک کند اشک کبابی که مراست؟
- غزل شمارهٔ ۱۴۴۸ صائبخواجه بیتاب در اظهار زر و مال خودستنعل طاوس در آتش ز پر و بال خودست
- غزل شمارهٔ ۱۴۷۵ صائباز دل خونشده ام چهره جانان داغ استاز کباب تر من آتش سوزان داغ است
- غزل شمارهٔ ۱۴۸۰ صائبغنچه تا کرد دهن باز، در آتش افتادنفس خوش نزند هر که گرفتار دل است
- غزل شمارهٔ ۱۴۸۴ صائبصبح محشر ز جگر صد نفس سرد کشیدهمچنان بسترم از آتش سودا گرم است
- غزل شمارهٔ ۱۵۰۹ صائبهر که صائب نکشد در دل خود آتش حرصگرچه در باغ بهشت است جهنم با اوست
- غزل شمارهٔ ۱۵۲۱ صائبگرچه یاقوت نمی سوزد از آتش صائبلاله از آتش گلها جگرش سوخته است
- غزل شمارهٔ ۱۵۷۰ صائبچه ضرورت کنی راست به آتش خود را؟پیش این کج نظران تیر و کمان هر دو یکی است
- غزل شمارهٔ ۱۶۰۴ صائبلاله ای را نتوان یافت درین سبز چمنکه دلش سوخته آتش رخسار تو نیست
- غزل شمارهٔ ۱۶۰۶ صائبنه همین لاله و گل نعل در آتش دارندخار خار تو نهان در جگری نیست که نیست
- غزل شمارهٔ ۱۶۳۷ صائبدلم از رفتن ایام جوانی داغ استآه ازین برق که آتش به نیستان زد و رفت
- غزل شمارهٔ ۱۷۴۵ صائببه خرج آتش سوزنده می رود چو شرارچو غنچه در گره خویش هر که زر بسته است