جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۶٬۹۵۴ نتیجه برای «آتش» · صفحهٔ ۲۷۵ از ۵۸۰
- غزل شمارهٔ ۲۵۷۹ صائبآن لب حرف آفرین چون می‌شود گرم عتابآتش یاقوت پنداری شرر می‌افکند
- غزل شمارهٔ ۲۵۸۰ صائبدل زبیتابی درین محفل به یک آتش نساختشد صدای این سپند شوخ از صد جا بلند
- غزل شمارهٔ ۲۶۳۱ صائبگرچه آب از سایه اش چون ابر رحمت می چکیداز نگاه گرم آتش در جهان افکنده بود
- غزل شمارهٔ ۲۶۵۶ صائبدر سر بی مغز دولت را عروج دیگرستدر نیستان آتش بی بال و پر رعنا شود
- غزل شمارهٔ ۲۶۷۴ صائبعشق عالمسوز را تسلیم سازد مهربانبر خلیل الله آتش سنبل و ریحان شود
- غزل شمارهٔ ۲۶۷۷ صائبگر نصیب آتشین رویی کباب من شودگریه خونین زخوشحالی شراب من شود
- غزل شمارهٔ ۲۶۸۲ صائبنیست صائب عشق را اندیشه از زخم زبانآتش ما از خس و خاشاک رعنا می‌شود
- غزل شمارهٔ ۲۶۹۷ صائبعود بی‌پروای ما تا آید از خامی برونآتش سوزنده خون در چشم مجمر می‌شود
- غزل شمارهٔ ۲۷۰۴ صائبلاله و ریحان نگیرد جای درد و داغ عشقورنه بر پروانه هم آتش گلستان می شود
- غزل شمارهٔ ۲۷۱۲ صائبهر که دارد درزمستان آتشین رخساره ایپیش چشمش چون خلیل آتش گلستان می شود
- غزل شمارهٔ ۲۷۲۶ صائبنیست سیری آتش سوزنده را از خار و خسحرص را از سیم و زر کم اشتها کی می شود؟
- غزل شمارهٔ ۲۷۳۰ صائبگرچه بر آتش زدن را مشورت در کار نیستفالی از بال و پر پروانه می باید گشود