جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۱۹٬۶۵۱ نتیجه برای «دو» · صفحهٔ ۳۲۷ از ۱٬۶۳۸
- غزل شمارهٔ ۱۱۴۵ جلال الدین محمد مولویکفن دریده گرفته دو گوش خود از بیمدماغ و گوش چه باشد به پیش نفخه صور
- غزل شمارهٔ ۱۱۵۴ جلال الدین محمد مولویدرخت هر که بدو سر کشید جان نبردز اره‌های فنا و ز زخمه‌های تبر
- غزل شمارهٔ ۱۱۷۱ جلال الدین محمد مولویدر بگشا کآمد خامی دگرپیشکشی کن دو سه جامی دگر
- غزل شمارهٔ ۱۱۹۶ جلال الدین محمد مولویگر همی‌خواهی که بویی بشنوی زین رمزهاچشم را از غیر شمس الدین تبریزی بدوز
- غزل شمارهٔ ۱۲۰۱ جلال الدین محمد مولویبرای عاشق و دزدست شب فراخ و درازهلا بیا شب لولی و کار هر دو بساز
- غزل شمارهٔ ۱۲۰۲ جلال الدین محمد مولویکسی شود به تو غره که روی دوست ندیدکسی که دید مرا کی کند تو را اعزاز
- غزل شمارهٔ ۱۲۱۱ جلال الدین محمد مولویگفتند از این دو یا رب پیش تو کیست بهترزین هر دو چیست بهتر در منهج مؤسس
- غزل شمارهٔ ۱۲۱۲ جلال الدین محمد مولویگر تو و دلدار سر هر دو یکی کرده ایدپای دگر کژ منه خواجه از این سر مپرس
- غزل شمارهٔ ۱۲۲۷ جلال الدین محمد مولویآن طره پرچین را چون باد بشوراندصد چین و دو صد ماچین گم گردد در چینش
- غزل شمارهٔ ۱۲۵۳ جلال الدین محمد مولویبرد سود دو جهان و آنچ نیاید به زبانکاروانی که غم عشق خدا راه زدش
- غزل شمارهٔ ۱۲۷۴ جلال الدین محمد مولویهر کی خورد می صبوح، روز بود شیرگیرهر کی خورد دوغ هست امشب و فردا ترش
- غزل شمارهٔ ۱۲۹۸ جلال الدین محمد مولویسر همچنین بجنبان یعنی سر مراخاریدن آرزوست ندارم بدو فراغ