جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۴۹۹ نتیجه برای «گل» با فیلتر قصیده · صفحهٔ ۳۸ از ۴۲
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۲۸ ناصرخسرو قبادیانیگلشن چو کرد مرد درو کاه دودگلخن شود زدود سیه گلشنش
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۵۰ ناصرخسرو قبادیانیآن گاه بیابند داد هر کسمظلوم بگیرد گلوی ظلام
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۵۳ ناصرخسرو قبادیانینزدیک عاقلان عسل النحلمواندر گلوی جاهل غسلینم
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۹۳ ناصرخسرو قبادیانیپاره که کرد و به زعفران که فرو زدقرطهٔ گلبن به باغ و مفرش هامون؟
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۹۶ ناصرخسرو قبادیانیزخار و خس چو گلشن کرد خواهیبباید رُفت بام و بوم گلشن
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۰۸ ناصرخسرو قبادیانیپیری کجا برد ز تو گرمابه و گلابخیره مده گلیم کهن را به جندره
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۳۲ ناصرخسرو قبادیانیهرچند که بی‌بها گلیمیدیبای نکو شوی بهائی
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۶۲ ناصرخسرو قبادیانیبنگر بدو اگرْتْ همی بایدبر مُبرَمِ کبود، گلستانی
- شمارهٔ ۴۷ - مطلع دوم خاقانی شروانیسگ درگاه او قلادهٔ حکمدر گلوی غضنفر اندازد
- شمارهٔ ۱۸۵ - در عزلت و حکمت و موعظه و ریاضت و انتباه و ارشاد خاقانی شروانیبیآرزوی ملک به زیر گلیم فقرکوبیم کوس بر در ایوان صبح‌گاه
- شمارهٔ ۲۲۳ - در تهنیت عید و مدح خاقان کبیر ابوالمظفر اخستان بن منوچهر بن فریدون خاقانی شروانیمرغ از گلو الحان ستا ساخت دم صبحبر ساز ستا چاک زد این سبز دوتائی
- قصیدهٔ شمارهٔ ۸ - در ستایش امام دوازدهم «ع» وحشی بافقیمنم خرابه نشینی که گلخن تابانبه پیش کلبهٔ من حکم بوستان دارد