جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۱۱٬۹۴۲ نتیجه برای «گل» · صفحهٔ ۴۲۷ از ۹۹۶
- غزل شمارهٔ ۲۱۹ جلال الدین محمد مولویچو گل شکفته شوم در وصال گلرخ خویشرسد نسیم بهارم چه خوش بود به خدا
- غزل شمارهٔ ۲۲۳ جلال الدین محمد مولویوگر دوا بود این را، تو خود روا داریبه کاه‌گل که بیندوده است بام سما؟
- غزل شمارهٔ ۲۲۸ جلال الدین محمد مولویبکش تو خار جفاها از آن که خارکشیبه سبزه و گل و ریحان و یاسمین کشدا
- غزل شمارهٔ ۲۳۷ جلال الدین محمد مولویگر به بستان بی‌توییم، خار شد گلزار ماور به زندان با توییم، گل بروید خار ما
- غزل شمارهٔ ۲۹۴ جلال الدین محمد مولویاز آن باغ‌ست این گل‌های رخساراز آن دولاب یابد گلستان آب
- غزل شمارهٔ ۳۰۱ جلال الدین محمد مولویبکش آب را از این گل که تو جان آفتابیکه نماند روح صافی چو شد او به گل مرکب
- غزل شمارهٔ ۳۰۵ جلال الدین محمد مولویبررو به بام بالا از بهر الصلا راگل چیدن‌ست امشب می خوردن‌ست امشب
- غزل شمارهٔ ۳۲۲ جلال الدین محمد مولویآمدهام بهارِ خوش پیشِ تو ای درختِ گلتا که کنار گیرمت، خوش خوش و می‌‌فِشانمت
- غزل شمارهٔ ۳۲۶ جلال الدین محمد مولویخارم ز تو گل گشته و اجزا همه کل گشتههم اول ما رحمت هم آخر ما رحمت
- غزل شمارهٔ ۳۳۰ جلال الدین محمد مولویمن از کف پا خار همی‌کردم بیرونآن سرو دو صد گلشن و گلزار مرا یافت
- غزل شمارهٔ ۳۴۲ جلال الدین محمد مولویگل صدبرگ دید آن روی خوبشبه بلبل گفت گل گلزار اینست
- غزل شمارهٔ ۴۱۰ جلال الدین محمد مولویتا در این آب و گلی کار کلوخ اندازیستگفت و گو جمله کلوخ‌ست و یقین دل شکنست