جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۱۰٬۰۰۹ نتیجه برای «صد» · صفحهٔ ۷۰۷ از ۸۳۵
- غزل شمارهٔ ۳۵ صائبشد به لب وا‌کردنی گنجینهٔ گوهر صدفدر تلاشِ رزق، آدم بی‌دهن باشد چرا
- غزل شمارهٔ ۴۲ صائبراستی روشنگر دل می شود آخر، که صدقرو سفید آورد بیرون از شبستان صبح را
- غزل شمارهٔ ۱۲۸ صائبچشم بر دریا ندارد کاسهٔ دریوزه‌اماشکِ نیسان چون صدف معمور می‌سازد مرا
- غزل شمارهٔ ۱۳۰ صائبدر گره دایم نخواهد ماند کارم چون صدفشوخیِ گوهر گریبان‌چاک می‌سازد مرا
- غزل شمارهٔ ۱۳۶ صائبتا به چشمِ نورِ وحدت سرمهٔ بینش کشیدهر سرِ خاری به مقصد شاهراهی شد مرا
- غزل شمارهٔ ۱۴۰ صائببرنمیآید صدا در گوشهٔ خلوت ز منبی‌قراری چون سپند از انجمن باشد مرا
- غزل شمارهٔ ۱۸۴ صائبچون صدف بر هم نمی پیچد مرا زخم زبانزیر تیغ تیز باشد گوهرافشانی مرا
- غزل شمارهٔ ۱۹۶ صائبسینه ها را خامشی گنجینه گوهر کندیاد دارم از صدف این نکته سر بسته را
- غزل شمارهٔ ۲۰۶ صائبقطره گردد گوهر غلطان در آغوش صدفدل تپد در سینه دایم سیر دریا کرده را
- غزل شمارهٔ ۲۷۶ صائبپیش ما، چون ابر نیسان، هر که لب وا می کندچون صدف پر گوهر شهوار می سازیم ما
- غزل شمارهٔ ۲۹۰ صائبچون صدف در دامن ما نیست جز در یتیموقت ابری خوش که برمی خیزد از دامان ما
- غزل شمارهٔ ۳۰۹ صائبتا نسازی قطره بی قیمت خود را گهرچون صدف از قعر بحر بیکران بیرون میا