جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۱۱٬۹۴۲ نتیجه برای «گل» · صفحهٔ ۷۴۳ از ۹۹۶
- غزل شمارهٔ ۸۰۳ جلال الدین محمد مولویبگذر از باغ جهان یک سحر ای رشک بهارتا ز گلزار و چمن رسم خزان برخیزد
- غزل شمارهٔ ۸۱۹ جلال الدین محمد مولویدلنوازان نازنازان در ره اندگلعذاران از گلستان می‌رسند
- غزل شمارهٔ ۸۲۸ جلال الدین محمد مولویتا ببیند ناگهانی گلرخیبر وی آن دستار و سر چون خار شد
- غزل شمارهٔ ۸۳۰ جلال الدین محمد مولویلاله خون آلود می‌روید ز خاکگرچه با دامان گلگون می‌رود
- غزل شمارهٔ ۸۷۲ جلال الدین محمد مولویحاصل مرا چو بلبل مستی ز گلشنیستچون بلبلم جدایی گلزار می‌کشد
- غزل شمارهٔ ۸۹۴ جلال الدین محمد مولوینعره آن بلبلان از سوی بستان رسیدصورت بستان نهان بوی گلستان بدید
- غزل شمارهٔ ۹۰۲ جلال الدین محمد مولویبه خوان عشق نشستم چشیدم از نمک اوچو لقمه کردم خود را مرا چو عشق گلو شد
- غزل شمارهٔ ۹۱۰ جلال الدین محمد مولویکسی که جغدصفت شد در این جهان خرابز بلبلان ببرید و به گلستان نرسد
- غزل شمارهٔ ۹۱۳ جلال الدین محمد مولویخموش باش که گفتی از این سپیتر چیستخسان سیاه گلیمند اگر چه یاسمنند
- غزل شمارهٔ ۹۸۴ جلال الدین محمد مولویای بسا خار خشک کز دل اودر پناه تو گلستان آمد
- غزل شمارهٔ ۱۰۰۵ جلال الدین محمد مولویخار که سرتیز ره عاشق استعاقبت امر گلستان شود
- غزل شمارهٔ ۱۰۴۲ جلال الدین محمد مولویبهار از من بگردد چون ندانمچو در دل جای گلشن پر شود خار