جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۳۰ نتیجه برای «جهان» با فیلتر مولانا، قصیده · صفحهٔ ۱ از ۳
- غزل شمارهٔ ۳۰۸۵ جلال الدین محمد مولویبه حق آنک تو جان و جهان جانداریمرا چنانک بپرورده‌ای چنان داری
- غزل شمارهٔ ۲۴۶۴ جلال الدین محمد مولویهر طربی که در جهان گشت ندیم کهتریمی‌برمد از او دلم چون دل تو ز مقذری
- غزل شمارهٔ ۶۶۰ جلال الدین محمد مولویز روی زرد همچون زعفرانمجهانی را مزعفر می‌توان کرد
- غزل شمارهٔ ۲۰۹۲ جلال الدین محمد مولویاشتاب مکن آهسته ترکای جان و جهان ای صدپر من
- غزل شمارهٔ ۲۱۸۱ جلال الدین محمد مولویز حلم او جهان گستاخ گشتهکه گویی ما شهانیم و غلام او
- غزل شمارهٔ ۲۶۳۰ جلال الدین محمد مولویدر هر دو جهان است و نبوده‌ست و نباشدجز دیدن روی تو کرامات افندی
- غزل شمارهٔ ۳۱۶۳ جلال الدین محمد مولویبانگ زنهار از جهان برخاستهیچ کس را نداد زنهاری
- غزل شمارهٔ ۲۰۰ جلال الدین محمد مولویباز از جهان روح رسولان همی‌رسندپنهان و آشکار بازآ به اقربا
- غزل شمارهٔ ۴۸۳ جلال الدین محمد مولوینهان کند دو جهان را درون یک ذرهکه از تصرف او عقل گول و نابیناست
- غزل شمارهٔ ۱۰۴۸ جلال الدین محمد مولویدو ده دان هر دو کون دو جهان راچه باشد ده که باشد اوش سالار
- غزل شمارهٔ ۱۱۳۴ جلال الدین محمد مولویتو را هر آنک بیازرد شیخ و واعظ توستکه نیست مهر جهان را چو نقش آب قرار
- غزل شمارهٔ ۱۷۹۴ جلال الدین محمد مولویای زاغ بیهوده سخن سه ماه دیگر صبر کنتا دررسد کوری تو عید جهان عید جهان