جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۱۵ نتیجه برای «جهان» با فیلتر صائب، مثنوی · صفحهٔ ۱ از ۲
- غزل شمارهٔ ۶۸۶۶ صائبحضور فرش بود در جهان درویشیسر نیاز من و آستان درویشی
- غزل شمارهٔ ۱۵۴۹ صائبآفتاب سخنش گرد جهان می گرددهر که ز اندیشه باریک هلالی شده است
- غزل شمارهٔ ۱۶۳۴ صائبدیده مگشای که در بحر پر آشوب جهانهر که پوشید نظر گوهر بینایی یافت
- غزل شمارهٔ ۲۴۷۵ صائبگرچه چون مژگان تهیدستم زاسباب جهانهمتی چون گریه بی اختیارم داده اند
- غزل شمارهٔ ۳۹۴۲ صائبدمی که صائب ازوبوی صدق می آیدچوباد صبح جهان را دماغ تازه کند
- غزل شمارهٔ ۳۹۷۵ صائبمدار دست ز دامان کیمیاگر فقرکز احتیاج حرام جهان حلال شود
- غزل شمارهٔ ۴۰۶۵ صائبسالک به تازیانه شوق از جهان گذشتاین سیل التفات به ویرانه ای نکرد
- غزل شمارهٔ ۴۲۴۵ صائبنام ونشان حلال بر آن کس که در جهانبی نام زندگی کند وبی نشان رود
- غزل شمارهٔ ۵۷۵۹ صائبز رنگ و بوی جهان مشکل است دل کندنمگر چو شبنم گل محو آفتاب شوم
- غزل شمارهٔ ۶۰۰۷ صائبپسته بی مغز در لب بستگی رسواترستنیست حاجت پرده از کار جهان برداشتن
- غزل شمارهٔ ۶۴۵۳ صائبشد در آن کنج دهن از خرده بینی گوشه گیرداغ دارد گوشه گیران جهان را خال او
- غزل شمارهٔ ۱۷۷۴ صائبز انتظار به چشمم سیه شده است جهانعلاج دیده من سرمه سلیمانی است