جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۱۱٬۹۴۲ نتیجه برای «گل» · صفحهٔ ۲۱۲ از ۹۹۶
- غزل شمارهٔ ۱۴۶۴ صائبمعنی روشن و خورشید، گل یک چمنندفکر صائب نتوان گفت چرا مشهورست
- غزل شمارهٔ ۱۴۶۸ صائبخار را قرب گل از خوی بد خود نرهاندهر که ناساز بود، در همه جا ناسازست
- غزل شمارهٔ ۱۴۷۸ صائبآفتابش به لب بام زوال استاده استهر که چون شبنم گل، بسته آب و رنگ است
- غزل شمارهٔ ۱۴۷۹ صائبایمن از دیده شورست جمالی که تراستکز لطافت گل رخسار تو بی تمثال است
- غزل شمارهٔ ۱۴۹۰ صائبشاهدی نیست سزاوار تماشا، ورنهدر گل تیره ما آینه ها پنهان است
- غزل شمارهٔ ۱۴۹۶ صائبباده در ساغر من خون جگر می گرددخاک پیمانه من از گل بیت الحزن است
- غزل شمارهٔ ۱۵۰۰ صائباز تهیدستی خود شکوه ندارم صائبخار صحرای قناعت گل بی خار من است
- غزل شمارهٔ ۱۵۰۴ صائبموج سنبل ز پریشانی پرواز من استگل برافروخته شعله آواز من است
- غزل شمارهٔ ۱۵۰۶ صائبحسن از تربیت عشق شود عالمسوزسرخی روی گل از نغمه رنگین من است
- غزل شمارهٔ ۱۵۰۷ صائببه تماشای گل و لاله به بستان نرومگل رخسار سخن لاله حمرای من است
- غزل شمارهٔ ۱۵۰۸ صائبدر و دیوار چمن مست شد از خنده گلاین چه شوری است که با این می لب شیرین است
- غزل شمارهٔ ۱۵۱۴ صائببه من کار فرو بسته کجا پردازد؟آن که پیشانی گل در گره شبنم ازوست