جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۸٬۸۵۵ نتیجه برای «گه» · صفحهٔ ۲۵۵ از ۷۳۸
- غزل شمارهٔ ۶۹۴ صائبچون نفس شد سلیم نگهبان دل شودبیم از سگ شبان نبود گوسفند را
- غزل شمارهٔ ۶۹۵ صائبریزد ز دیده‌اش گهر سفته بر زمینهر کس که دید آن مژه‌های بلند را
- غزل شمارهٔ ۶۹۶ صائبصائب گهر به سنگ زدن بی بصیرتی استضایع مکن به مردم بی درد پند را
- غزل شمارهٔ ۷۰۰ صائبدور از گهر غبار یتیمی نمی شودنتوان ز یاد برد من خاکسار را
- غزل شمارهٔ ۷۰۱ صائبسنگ یده است مهره گهواره یتیمجز گریه کار نیست دل داغدار را
- غزل شمارهٔ ۷۰۲ صائباز چشم او به یک نگه خشک قانعیمطی کرده ایم خواهش بوس و کنار را
- غزل شمارهٔ ۷۰۴ صائبسر می رود به باد ز افشای راز عشقصائب نهفته دار گهرهای راز را
- غزل شمارهٔ ۷۱۰ صائبحاجت به خون گرم جگر نیست داغ راروغن ز خود بود گهر شبچراغ را
- غزل شمارهٔ ۷۱۵ صائبدر بزم اهل دید، نگه ترجمان بس استگل می زنیم روزنه قال و قیل را
- غزل شمارهٔ ۷۱۸ صائبموج از حقیقت گهر بحر غافل استحادث چگونه درک نماید قدیم را؟
- غزل شمارهٔ ۷۲۳ صائباکنون که آب شد صدف من ز تشنگیابر بهار، آب گهر می دهد مرا
- غزل شمارهٔ ۷۲۴ صائبتا در کمند رشته هستی فتاده امدل خوردن است کار چو عقد گهر مرا