جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۸٬۸۵۵ نتیجه برای «گه» · صفحهٔ ۴۸۰ از ۷۳۸
- غزل شمارهٔ ۳۳۴۸ صائبتا چو یاقوت مگر سنگ تو گوهر گرددسالها خدمت روشن گهری باید کرد
- غزل شمارهٔ ۳۳۶۱ صائببوی گل بار بود بر دل روشن گهرانشمع با بال و پرافشانی پروانه چه کرد
- غزل شمارهٔ ۳۳۶۳ صائبدل پرخونم اگر آبله بیرون می‌داداز گهر بادیه را دامن دریا می‌کرد
- غزل شمارهٔ ۳۳۶۹ صائباز خموشی دل روشن گهران آب خوردکوزه سر بسته چو گردید می ناب خورد
- غزل شمارهٔ ۳۴۴۶ صائبنقد جان را لب خاموش نگهبان باشدرخنه مملکت دل لب خندان باشد
- غزل شمارهٔ ۳۴۴۸ صائبمی کند پرتو خورشید سپرداری خویشحسن آن نیست که محتاج نگهبان باشد
- غزل شمارهٔ ۳۴۶۵ صائبگرچه آهونگهان روح فزایند همهچشم بیمار، مرا جان دگر می بخشد
- غزل شمارهٔ ۳۴۷۱ صائبعزت عشق نگه دار که رعنا نشودشعله ای را که در آغوش سمندر نکشد
- غزل شمارهٔ ۳۴۸۲ صائبخط نارسته دل آن لعل ز روشن گهریدر گهر رشته پنهان شده را می ماند
- غزل شمارهٔ ۳۴۸۷ صائبدل روشن‌گهران فلکی آب شده استتا چو تو دلبر سیمین‌بدنی ساخته‌اند
- غزل شمارهٔ ۳۴۸۹ صائبسالها کف به سر خویش چو دریا زده اندتا ز دریای حقیقت گهری یافته اند
- غزل شمارهٔ ۳۴۹۴ صائبچه کنم آه که هر لحظه برون می آردعرق شرم تو از پرده نگهبانی چند