جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۸٬۸۵۵ نتیجه برای «گه» · صفحهٔ ۴۸۴ از ۷۳۸
- غزل شمارهٔ ۴۱۱۳ صائبشیرین نمی شود چو گهر استخوان اویک چند هر که تلخی عمان نمی کشد
- غزل شمارهٔ ۴۱۱۶ صائبدل آب ساختم به امید گهر شدندل شد زدست وقطره آبم گهر نشد
- غزل شمارهٔ ۴۱۲۵ صائبدر بحر تلخ آب گهر نوش می کنندجمعی که چون صدف لب گفتار بسته اند
- غزل شمارهٔ ۴۱۳۹ صائبحال گهر مپرس که از گوش ماهیانمهر سکوت بر لب ساحل نهاده‌اند
- غزل شمارهٔ ۴۱۴۷ صائبجمعی که در کمینگه صبح قیامتندآن سینه را ز چاک گریبان ندیده‌اند
- غزل شمارهٔ ۴۱۹۹ صائبدل چون نماند گو خرد و هوش هم مماناین خانه خراب نگهبان چه می‌کند
- غزل شمارهٔ ۴۲۲۵ صائبپر سرکشی مکن که غزال رمیده رادیوانگان به نیم نگه رام می کنند
- غزل شمارهٔ ۴۲۳۰ صائبآیینه خاطران گهی از بیم چشم زخمدانسته زیر پرده زنگار می روند
- غزل شمارهٔ ۴۲۵۹ صائبصائب چو هیچ کس به سخن دل نمی دهددر شوره زار کس گهر افشان چرا شود
- غزل شمارهٔ ۴۲۶۲ صائبدل چون کمال یافت سخن مختصر شودلب وا نمی کند چو صدف پر گهر شود
- غزل شمارهٔ ۴۲۶۹ صائببنیاد من به آب رسانید آگهیکو حیرتی که خانه نگهدار من شود
- غزل شمارهٔ ۴۲۷۵ صائبلعل تو چون به خنده گهربار می‌شوداین نه صدف پر از در شهوار می‌شود